Calvatia gigantea

Co powinieneś wiedzieć

Calvatia gigantea, znany również jako Giant Puffball, to duży grzyb, który może dorastać do 23 lat.62 cale (60 cm) średnicy. Jest okrągły i biały z grubą, łuszczącą się skórką i ma korzeniowy sznur łączący go z ziemią.

Gigantyczne purchawki są saprotrofami i żywią się martwą materią organiczną. Występują powszechnie na łąkach i murawach, ale rzadko w lasach. Pojawiają się co roku w tym samym miejscu, przez co niektórzy uważają, że mogą być mikoryzowe, ale nie zostało to potwierdzone. Sezon na gigantyczne purchawki rozpoczyna się późnym latem lub wczesną jesienią. Rosną szybko, pojawiając się w ciągu zaledwie tygodnia. Ze względu na surowe wymagania dotyczące wzrostu, owocnik Calvatia gigantea nie może być uprawiany sztucznie.

Badania kliniczne pokazują, że ma właściwości hemostatyczne, ale nie powinien być stosowany w przypadkach, które wymagają jego wchłonięcia przez tkankę.

Badania z 2008 roku odkryły 3 nowe substancje w gigantycznych purchawkach o potencjalnych właściwościach: Methyl anthranilate, Methyl N N-dimethylanthranilate, Methyl N-methylanthranilate. Eksperymenty na szczurach laboratoryjnych miały negatywne skutki uboczne: anoreksję, ostrą niewydolność wątroby, zapalenie mięśni, krwawienie z płuc i śmierć.

Grzyb Giant Puffball został nazwany przez Augusta Batscha w 1786 roku jako Lycoperdon giganteum, a później został przemianowany przez Curtisa Gatesa Lloyda w 1904 roku na Calvatia gigantea. Nazwa Calvatia oznacza po łacinie "łysa głowa lub czaszka".

Inne nazwy: Gigantyczna purchawka, niemiecka (Riesenbovist, Riesenstäubling), francuska (Vesse de loup géante), holenderska (Reuzenbovist).

Identyfikacja grzybów

1. Ciało owocujące

   3.94 do 23.62 cale (10 do 60 cm), waży 2.2 do 55.12 funtów (1 do 25 kg). Jest lądowy, zaokrąglony lub spłaszczony, czasami jajowaty ze słabo rozwiniętą sterylną tkanką u podstawy. Po osiągnięciu pełnej dojrzałości zmienia kolor na żółtawy, a następnie brązowy do ciemnobrązowego.

2. Powłoka zewnętrzna

   Zewnętrzna powłoka (exoperidium) jest cienka, początkowo biała, gładka, a później zmienia kolor na żółtawy do brązowego z różnymi odcieniami. Pęka na nieregularne części i rozpada się podczas dojrzewania, pozostawiając fragmenty u podstawy.

3. Powłoka wewnętrzna

   Wewnętrzna skorupa (endoperydium) jest gruba, początkowo biała, gładka, później żółto-brązowa do brązowo-brązowej. Jest krucha i rozpada się całkowicie po osiągnięciu dojrzałości.

4. Miąższ

   Miąższ jest początkowo komorowy, biały, syropowaty, później zmienia kolor z żółtawego na zielonkawy do oliwkowo-brązowego, a na koniec staje się pastowaty. Dojrzałe grzyby są gąbczaste i sproszkowane.

5. Zarodniki

   Proszek zarodników jest ciemnobrązowy. Zarodniki są 3.3-6 μm, zaokrąglone, o gładkiej lub szorstkiej powierzchni, ciemnobrązowe.

6. Siedlisko

   Ten saprobowy grzyb rośnie od czerwca do września w lasach liściastych, iglastych i mieszanych, na łąkach, pastwiskach, w ogrodach, parkach, na polach i wśród krzewów na ziemi. Rosną pojedynczo lub w małych grupach. Jest szeroko rozpowszechniony w Europie i Ameryce Północnej, rozciągając się od północnej Hiszpanii, Irlandii i Wielkiej Brytanii do zachodniej Syberii na półkuli wschodniej i występuje głównie we wschodniej części kontynentu amerykańskiego. Można go również znaleźć na obszarach zachodnich.

Cykl życia

Gigantyczna purchawka rozpoczyna swój cykl życiowy jako mały zarodnik, który jest produkowany w owocniku i uwalniany do środowiska. Zarodniki te są przenoszone przez wiatr i deszcz do nowych lokalizacji, gdzie mogą rosnąć i rozwijać się w nowe owocniki.

Gdy zarodnik wyląduje w odpowiednim miejscu, zaczyna rosnąć w małą strukturę w kształcie kuli, znaną jako "tarło"." Zarodnia rozwija się w owocnik przez kilka tygodni, a kapelusz i łodyga wyrastają ze środka kuli.

Gdy owocnik nadal rośnie, wytwarza miliony małych zarodników, które są przechowywane w kapeluszu. Zarodniki te zostaną ostatecznie uwolnione do środowiska, rozpoczynając cykl od nowa.

Podobne gatunki

1. Scleroderma citrinum

   Ma znacznie twardszy, elastyczny owocnik i wnętrze, które na wczesnym etapie rozwoju staje się ciemnofioletowo-czarne z białą siateczką. Jest trujący i może powodować lekkie zatrucie.

2. Lycoperdon utriforme

   Mniejszy i ma bardziej kremowe zabarwienie z podobną łodygą.

3. Lycoperdon pratense

   Mniejszy z pęknięciami na górze, z obecną łodygą.

Korzyści zdrowotne

1. Ból gardła

   Pigułka wykonana z Calvatia gigantea i gnojowicy węża jest trzymana w ustach w celu leczenia bólu gardła.

2. Zmniejsza stan zapalny, obrzęk i łagodzi ból

   Pigułki wykonane z Calvatia gigantea, mirabilitu i granulowanego cukru są trzymane w ustach w celu leczenia afonii.

3. Przewlekły kaszel

   Tabletki wykonane z proszku Calvatia gigantea i miodu są przyjmowane z zupą w celu leczenia przewlekłego kaszlu.

4. Hematemeza

   Tabletki wykonane z Calvatia gigantea i granulowanego cukru są przyjmowane z normalną wodą w celu leczenia hematemezy związanej z nagromadzonym ciepłem w płucach. Sproszkowany Calvatia gigantea jest przyjmowany z zupą ryżową w celu leczenia hematemezy podczas ciąży.

5. Przeciwnowotworowe

   Kalwacyna, substancja wyizolowana z purchawicy olbrzymiej, wykazała właściwości przeciwnowotworowe in vitro.

8 faktów na temat purchawki olbrzymiej

1. Gigantyczne purchawki mają niską zawartość tłuszczu, wysoką zawartość błonnika i białka oraz są bogate w witaminy i minerały.

2. Są to popularne grzyby jadalne, często krojone w plastry i smażone lub grillowane.

3. Należą do królestwa grzybów i rodziny Lycoperdaceae.

4. Mają biały, gąbczasty miąższ, który przypomina pianki.

5. Zarodniki owocnika są przenoszone przez wiatr i rozprzestrzeniają się, umożliwiając zarodnikom rozwój w nowe grzybnie.

6. Gigantyczne purchawki mają krótką żywotność, a ich owocniki utrzymują się tylko przez kilka tygodni.

7. Są one uważane za dobry gatunek wskaźnikowy, ponieważ często występują na obszarach o zdrowej glebie i siedliskach.

8. Młode purchawki są jadalne dla psów, ale dojrzałe mogą powodować zapalenie płuc, jeśli są wdychane w dużych ilościach.

Calvatia gigantea Odżywianie

Stężenia wolnych aminokwasów ogółem, aminokwasów niezbędnych i nieistotnych wynosiły 199.65 mg/100 g, 113.69 mg/100 g i 85.96 mg/100 g w C. gigantea, odpowiednio. Badanie to wykazało, że C. gigantea, tak zwany gigantyczny grzyb purchawkowy, zawiera wolne aminokwasy.

Wykryto niezbędne aminokwasy: tryptofan, izoleucynę, walinę, fenyloalaninę, leucynę, treoninę, lizynę, histydynę, metioninę oraz aminokwasy nieistotne: tyrozynę, 4-hyrdroksyprolinę, argininę, prolinę, glicynę, serynę, alaninę, glutaminę, kwas glutaminowy, asparginę, kwas asparaginowy.

Calvatia gigantea Uwagi kulinarne

Młode i niedojrzałe grzyby Giant Puffball są jadalne i mają bogaty, ziemisty, orzechowy smak. Może być smażony na maśle, użyty w omlecie lub zastąpić tofu lub bakłażana. Zewnętrzna skórka jest łatwa do obrania i nie powinna być spożywana, jeśli jest twarda, skórzasta lub brudna. Aby zapewnić jadalność, należy spożywać tylko gigantyczne purchawki, które mają biały miąższ i nie wykazują oznak żółto-brązowych przebarwień. Przekrój je na pół, aby sprawdzić i odetnij wszelkie części zaatakowane przez owady. Unikaj mycia puffballa, ponieważ stanie się rozmoczony i złuszczy twardą zewnętrzną skórę. Przechowywać w lodówce przez 2-5 dni.

Jeśli planujesz zamrozić gigantyczne purchawki, najpierw je ugotuj. Można zamrozić surowe całe kulki ptysiowe bez wpływu na kolor lub teksturę, ale będą one wydzielać śmierdzący nektar.

Przepis: Calvatia gigantea Parmigiana

Składniki:

1. 2 łyżki oleju

2. 4 plastry gigantycznego ptysia, każdy o grubości około ¾ cala i kwadratowym kształcie 4 x 4 cale (2 x 10 x 10 cm)

3. ¼ szklanki (35 g) słodkiej mąki ryżowej lub zwykłej mąki uniwersalnej

4. ½ łyżeczki soli

5. 1 łyżeczka pieprzu, podzielona

6. 2 jajka

7. ¼ szklanki (25 g) drobno startego parmezanu (takiego, który przypomina puszysty proszek)

8. ¼ szklanki (40 g) polenty instant lub drobnej mąki kukurydzianej

9. ½ łyżeczki czosnku w proszku

10. 1 szklanka (240 ml) lub więcej ulubionego sosu pomidorowego do makaronu, butelkowanego lub domowego

11. Około 1½ filiżanki (150 g) rozdrobnionego sera mozzarella

Instrukcje:

1. Obierz ptysie, a następnie pokrój je w plastry o grubości ¾ cala i przytnij do rozmiaru kotleta z kurczaka (około 4 cale kwadratowe).

2. W płytkiej misce wymieszać mąkę z solą i ½ łyżeczki pieprzu.

3. W innej misce dobrze ubij jajka trzepaczką.

4. W trzeciej płytkiej misce lub talerzu z brzegiem wymieszać parmezan, mąkę kukurydzianą, czosnek w proszku i pozostałe ½ łyżeczki pieprzu.

5. Rozgrzej piekarnik do 350°F (180°C).

6. Rozgrzej olej na patelni na średnim ogniu.

7. Zanurz plasterki ptysiów w mące, aby pokryć je ze wszystkich stron. Następnie zanurz je w ubitym jajku. Na koniec zanurz je w mieszance parmezanu, upewniając się, że wszystkie powierzchnie są całkowicie pokryte.

8. Smażyć panierowane plastry na oleju przez 2 do 3 minut z każdej strony, aż uzyskają głęboki złoty kolor.

9. Ułóż usmażone plastry ptysiów na blasze do pieczenia, pozostawiając co najmniej ½ odstępu między nimi.

10. Nałóż obficie ¼ szklanki sosu pomidorowego na środek każdego plastra ptysiów. Ułóż ¼ filiżanki rozdrobnionego sera mozzarella w kopiec na sosie pomidorowym na każdym kotlecie.

11. Piec przez 30 minut, aż ser będzie bulgotał i miejscami złocisty.

*Aby zamrozić, ułóż niegotowane, pokryte serem plastry ptysiów na wyłożonej pergaminem blasze, nie dotykając się nawzajem. Zamrozić do uzyskania stałej konsystencji, a następnie przechowywać w szczelnie zamkniętej, wytrzymałej torebce z zamkiem błyskawicznym w zamrażarce przez okres do 3 miesięcy. Usmażyć plastry bezpośrednio po zamrożeniu, a następnie dodać sos pomidorowy i mozzarellę i upiec zgodnie z zaleceniami.

Przepis: Puffball słodko-kwaśny w stylu azjatyckim

Składniki:

1. 2 łyżki oleju

2. 1 łyżka mielonego imbiru

3. 3 ząbki czosnku

4. 1 papryczka jalapeno (lub 1 lub 2 tajskie papryczki chili, lub ¼ do ½ łyżeczki suszonych płatków chili)

5. 1 cebula

6. 1 czerwona papryka

7. 1 funt (450 g) pokrojonej w kostkę olbrzymiej purchawki (8 - 10 filiżanek)

8. 1½ szklanki (360 ml) bulionu z kurczaka, podzielone

9. 4 łyżki stołowe (60 ml) sosu sojowego (w razie potrzeby bezglutenowego)

10. 3 łyżki ciemnobrązowego cukru

11. 2 łyżki stołowe białego octu

12. 2 łyżki stołowe skrobi kukurydzianej

13. 4-5 zielonych cebulek (szalotek)

14. ½ szklanki prażonych, solonych orzeszków ziemnych lub orzechów nerkowca (nie pomijaj ich, ponieważ zapewniają przyjemną chrupkość w przeciwieństwie do miękkich kostek puffball)

15. Zwykły ugotowany ryż do podania

Instrukcje:

1. Zmiel czosnek, imbir i papryczkę jalapeno (wraz z nasionami) lub papryczkę chili, jeśli używasz.

2. Cebulę pokroić w kostkę.

3. Pokroić paprykę w kostkę o boku 2 cm.

4. Pokroić ptysie w kostkę o boku 2 cm.

5. Pokroić zieloną cebulę na ukos.

6. Grubo posiekaj orzechy.

7. Rozgrzać olej na średnim ogniu w dużym rondlu z grubym dnem lub piecu holenderskim. Dodać mielony czosnek, imbir i jalapeno lub płatki chili. Gotować i mieszać przez 1 minutę.

8. Dodać pokrojoną w kostkę cebulę i czerwoną paprykę. Gotować przez 5 minut, aż cebula stanie się półprzezroczysta, mieszając od czasu do czasu. Dodaj pokrojoną w kostkę purchawkę.

9. Wymieszać razem 1 szklankę (240 ml) bulionu z kurczaka, sos sojowy, brązowy cukier i ocet. Polać warzywa. Doprowadzić do wrzenia i gotować przez pięć minut, od czasu do czasu mieszając.

10. Wymieszaj pozostałe ½ szklanki (120 ml) bulionu z kurczaka ze skrobią kukurydzianą i wmieszaj zawiesinę do bulgoczącego gulaszu z kulek ptysiowych. Dodaj pokrojoną zieloną cebulkę i gotuj, aż zgęstnieje, około 30 sekund.

11. Przenieś mieszaninę do miski i posyp posiekanymi orzeszkami ziemnymi lub nerkowcami.

12. Podawać na gorącym ugotowanym ryżu.

Przepis: Pizza Calvatia gigantea

Składniki:

1. Kilka plastrów, o grubości ½ - ¾ cala (1-2 cm) gigantycznej kuli ptysiowej, obranych - mogą to być plastry o całym przekroju na duże pizze, mniejsze płyty na indywidualne pizze lub nawet mniejsze kawałki na przekąski wielkości pizzy

2. Oliwa z oliwek

3. Ulubiony sos do makaronu lub sos pomidorowy

4. Suszone oregano

5. Ulubione dodatki do pizzy - szynka, pepperoni, salami, cebula, papryka, pomidory itp. (Nie trzeba dodawać grzybów, ponieważ purchawka jest gigantycznym grzybem i zapewni grzybowy smak umami).)

6. Rozdrobniony ser mozzarella

7. Tarty parmezan (opcjonalnie)

Instrukcje:

1. Odetnij wymaganą ilość plastrów z purchawki i obierz lub odetnij zewnętrzną skórkę. Posmaruj każdą stronę plastra oliwą z oliwek.

2. Plasterki groszku ptysiowego należy ugotować i lekko wysuszyć przed użyciem ich jako spodu do ciasta, aby były wystarczająco twarde i nie wydzielały zbyt dużo wilgoci do pizzy. Można je przygotować na kilka sposobów:

3. Grilluj plastry na grillu lub smaż je na patelni grillowej, aż ładnie się zrumienią i będą dobrze zwęglone z każdej strony. (Na naszym grillu zajmuje to około 10 minut z każdej strony na średnim ogniu, z otwartą pokrywą, obracając plastry po przekątnej w połowie z każdej strony, aby uzyskać kratkę do grillowania).)

4. Upiecz plastry w piekarniku nagrzanym do 220°C (425°F) na metalowym ruszcie ustawionym na blasze do pieczenia ciastek. Piec przez 30 minut, obracając plastry w połowie pieczenia.

5. Podsmaż plastry na patelni. Dodaj odrobinę oleju i smaż, aż każda strona będzie złotobrązowa. Ułożyć na ręczniku papierowym, aby wchłonął nadmiar oleju.

6. Możesz przygotować plastry kilka dni wcześniej i przechowywać je w lodówce do czasu, aż będą potrzebne, lub zamrozić ugotowane plastry w szczelnej, wytrzymałej torbie z zamkiem błyskawicznym, aby przygotować szybką pizzę w dowolnym momencie. Nie ma potrzeby rozmrażania - połóż na wierzchu i upiecz od razu po zamrożeniu.

7. Umieść grillowane plastry groszku ptysiowego na blasze do pieczenia. Równomiernie rozprowadź cienką warstwę sosu do makaronu lub sosu pomidorowego na każdym kawałku. Posypać oregano.

8. Na wierzchu ułożyć ulubione dodatki do pizzy, pokrojone w cienkie plasterki.

9. Przykryć obfitą warstwą rozdrobnionego sera mozzarella. Posyp lekko parmezanem, jeśli używasz.

10. Piec w rozgrzanym do 200°C (400°F) piekarniku przez 15 do 20 minut, aż ser zacznie bulgotać i nabierze złotego koloru.

Przepis: Smażone pulpeciki z cytryną i czosnkiem

Składniki:

1. 3 łyżki masła

2. 1 cebula

3. 4 ząbki czosnku, mielone

4. ½ łyżeczki soli, plus więcej do smaku

5. 1 funt (450 g) olbrzymiej purchawki, pokrojonej w 1-calową kostkę (8-10 filiżanek)

6. ¼ łyżeczki pieprzu

7. Starta skórka i sok z połowy cytryny

8. ¼ filiżanki posiekanej świeżej pietruszki

Instrukcje:

1. Rozgrzać masło na dużej patelni z grubym dnem lub w piecu holenderskim. Dodać pokrojoną w kostkę cebulę, czosnek i ½ łyżeczki soli. Smażyć przez 5 minut, aż cebula się zeszkli, mieszając od czasu do czasu.

2. Dodać pokrojone w kostkę ptysie i gotować, mieszając od czasu do czasu, aż ptysie zmniejszą swój rozmiar i będą miejscami złotobrązowe (5 do 10 minut).

3. Dodać pieprz i skórkę z cytryny. Gotować jeszcze przez 1 minutę.

4. Wycisnąć sok z połowy cytryny na ptysie i posypać natką pietruszki. Wymieszać i dodać więcej soli do smaku, jeśli jest taka potrzeba.

Przepis: Frytki Calvatia gigantea

Składniki:

1. 1 funt (454 g) ptysiów, pokrojonych w grube słupki w kształcie frytek

2. ¼ szklanki (35 g) słodkiej mąki ryżowej lub zwykłej mąki uniwersalnej

3. ½ łyżeczki soli

4. 2 jajka

5. ½ szklanki (45 g) drobno startego parmezanu (takiego, który przypomina puszysty proszek)

6. ½ szklanki (80 g) polenty instant lub drobnej mąki kukurydzianej

7. 1 łyżeczka czosnku w proszku

8. 1 łyżeczka pieprzu

9. Twój ulubiony sos do maczania - lub wypróbuj jeden z tych łatwych sosów: sos marinara, sos currywurst, sos miodowo-musztardowy, dymny sos chipotle, łatwy ketchup curry, pikantny majonez pomarańczowy.

Instrukcje:

1. Rozgrzej piekarnik do 425°F (220°C).

2. Pokrój ptysie na grube kawałki w kształcie frytek, około ½ cala x ½ cala (1 cm) na 3 cale (7 cali).5cm) długi.

3. W płytkiej misce wymieszać mąkę z solą.

4. W innej misce dobrze ubij jajka trzepaczką.

5. Wymieszaj parmezan, mąkę kukurydzianą, czosnek w proszku i pieprz w trzeciej płytkiej misce lub talerzu do pieczenia.

6. Zanurz pałeczki ptysiowe w mące, aby pokryć je ze wszystkich stron. Następnie zanurz je w roztrzepanym jajku, usuwając jego nadmiar. Na koniec zanurzaj je pojedynczo w mieszance parmezanu, upewniając się, że wszystkie powierzchnie są całkowicie pokryte.

7. Ułóż obtoczone pałeczki ptysiowe na nienatłuszczonej blasze do ciastek, nie stykając się ze sobą. Piec przez 15 do 18 minut, aż skórka będzie złocista, lub usmażyć je na patelni na kilku łyżkach oleju, obracając, aby usmażyć każdą stronę na złoty kolor.

Przepis: Zapiekanka z makaronem Cheesy Puffball

Składniki:

1. 2 do 3 łyżek masła lub oleju

2. 1 lb (450gms), 8-10 filiżanek, pokrojonych w kostkę olbrzymich ptysiów (1 cal/2 cm).5cm kostki)

3. ½ łyżeczki soli

4. 1 funt. krótki makaron - makaron, fusilli, muszle itp.

5. 3 filiżanki (720 ml) sosu do makaronu (na bazie pomidorów lub śmietany) - słoik o pojemności 650 ml (22 uncje) + ¼ filiżanki (60 ml) wody z gotowania makaronu również działa dobrze

6. 1 filiżanka (100 g) rozdrobnionego dojrzałego sera cheddar

7. 3 do 4 filiżanek (300-400 g) rozdrobnionego sera mozzarella

Instrukcje:

1. Nastaw garnek z osoloną wodą na wrzenie. Ugotuj makaron, aż będzie prawie ugotowany. Wyjąć na około 2 minuty przed końcem pieczenia. Powinien być nadal nieco twardy w środku. Odlej ½ szklanki wody z makaronu i odstaw na bok. Odcedź makaron.

2. Podczas gdy woda na makaron jest podgrzewana, a makaron się gotuje, rozgrzej olej na dużej patelni. Dodaj kostki ptysiowe i ½ łyżeczki soli.

3. Patelnia będzie bardzo pełna, ale ptysie znacznie zmniejszą swój rozmiar.

4. Gotować, mieszając od czasu do czasu, aż ptysie uwolnią i odparują wilgoć, a kostki staną się miejscami złociste, około 10 minut.

5. Wymieszać ugotowane ptysie, ugotowany makaron, sos do makaronu, ½ szklanki wody z makaronu i rozdrobniony ser cheddar.

6. Przełóż wszystko do natłuszczonej patelni 9×13 cali lub naczynia żaroodpornego. Przykryć obfitą warstwą rozdrobnionego sera mozzarella.

7. Piec w temperaturze 180°C (350°), aż ser zacznie bulgotać i nabierze złotego koloru, około 30 minut.

Przepis: Sznycel ptysiowy z sosem szałwiowo-cebulowym

Do sosu:

1. 3 łyżki oleju

2. 2 duże cebule (łącznie 500 g)

3. 2 ząbki czosnku, drobno posiekane

4. 1 łyżeczka mielonej suszonej szałwii

5. ½ łyżeczki pieprzu

6. 2 łyżki sosu sojowego tamari (bezglutenowego)

7. 2 szklanki (480 ml) bulionu wołowego lub grzybowego

8. 2 łyżki stołowe słodkiej mąki ryżowej (lub zwykłej mąki dla bezglutenowców)

9. ½ szklanki (120 ml) wody

10. 2 łyżeczki octu balsamicznego

11. Posolić do smaku

Na sznycel ptysiowy:

1. 1 funt (454 g) przyciętego, obranego ptysia (z około 1½ funta całego ptysia)

2. 1/3 szklanki mąki ze słodkiego ryżu (lub zwykłej mąki bezglutenowej)

3. ½ łyżeczki soli

4. ½ łyżeczki pieprzu

5. ½ łyżeczki papryki

6. ½ łyżeczki czosnku w proszku

7. 2 duże jajka

8. 1 szklanka drobnej suchej bułki tartej (w razie potrzeby bezglutenowej)

9. ½ szklanki (120 ml) oleju o wysokiej tolerancji na ciepło do smażenia

10. 8 świeżych liści szałwii, opcjonalnie

Instrukcje:

1. Przygotować szałwię & Sos cebulowy: Obierz i pokrój cebulę na duże kawałki, a następnie zmiel ją drobno w robocie kuchennym - pulsuj krótkimi seriami, aby nie przerobić jej na papkę. (Lub drobno posiekać cebulę ręcznie).) Rozgrzać olej w rondlu z grubym dnem na średnim ogniu. Smażyć cebulę, mieszając od czasu do czasu, aż będzie równomiernie zrumieniona i skarmelizowana - powinno to zająć około 20 minut. Uważaj, aby nie przypaliły się pod koniec, gdy cukry zaczną się karmelizować.

2. Dodaj czosnek, szałwię i paprykę i gotuj jeszcze przez minutę. Następnie dodaj sos sojowy i bulion wołowy lub grzybowy, skrobiąc dno patelni, aby usunąć wszystkie aromatyczne kawałki. Doprowadź bulion do wrzenia. W małym słoiczku wymieszaj wodę z mąką ze słodkiego ryżu (lub zwykłą mąką) i wlej tę zawiesinę do sosu, mieszając. Gotuj i mieszaj, aż sos zgęstnieje.

3. Dodaj ocet balsamiczny i dopraw do smaku. W razie potrzeby dodać więcej soli lub pieprzu. Zmniejsz ogień do bardzo niskiego, przykryj i utrzymuj sos w cieple.

4. Przygotuj sznycel: Podczas gdy cebula się karmelizuje, przygotuj sznycle do smażenia i odłóż je na bok.

5. Obierz i usuń wszelkie ciemne plamy z ptysia. Pokrój je w plastry o grubości kromki chleba.

6. Przygotuj trzy miski lub płytkie pojemniki na panierkę. W pierwszej misce wymieszaj słodką mąkę ryżową z solą, pieprzem, papryką i czosnkiem w proszku. W drugim ubij dwa jajka. W trzeciej umieścić bułkę tartą.

7. Zanurz każdy kawałek ptysia najpierw w przyprawionej mące, następnie w roztrzepanym jajku, upewniając się, że każdy kawałek jest całkowicie pokryty, a na koniec w bułce tartej, ponownie upewniając się, że każda powierzchnia jest całkowicie pokryta. (Działa to najlepiej, jeśli używasz jednej ręki do zanurzania ptysia w mieszance mąki i jajek, a drugiej do zanurzania go w bułce tartej).) Ułóż panierowane puffballe na talerzu lub desce do krojenia w jednej warstwie.

8. Gdy sos będzie gotowy i na krótko przed tym, jak będziesz gotowy do jedzenia, podgrzej olej na patelni na średnim ogniu. Jeśli używasz świeżych liści szałwii, wrzuć je do gorącego oleju w jednej warstwie i smaż przez kilka sekund z jednej strony, a następnie odwróć je i smaż przez kilka sekund z drugiej strony, aż zaczną miejscami lekko brązowieć. Szybko je usuń i połóż na ręczniku papierowym. Posyp je lekko solą. Będą chrupiące, gdy ostygną.

9. Smażyć kawałki sznycla ptysiowego na gorącym oleju, około 3 do 4 minut z każdej strony, aż będą złociste i chrupiące. Wyjąć usmażone sznycle na talerz wyłożony ręcznikiem papierowym. Może być konieczne smażenie w dwóch partiach.

10. Podawaj sznycle z sosem i posyp każdą porcję dwoma chrupiącymi smażonymi listkami szałwii (lub posyp posiekaną świeżą natką pietruszki lub listkami szałwii).

Przepis: Klasyczne smażone pulpeciki

Składniki:

1. Świeże grzyby puffball

2. Sól koszerna i świeżo zmielony czarny pieprz

3. Olej do smażenia na dużym ogniu, np. z pestek winogron

4. Mąka uniwersalna

5. Bułka tarta panko

6. Jajka, dobrze ubite z odrobiną nabiału lub wody

7. Świeża rukola lub inne warzywa, które masz/preferujesz

8. Świeży sok z cytryny lub kawałek cytryny,

9. Oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia

Instrukcje:

1. Rozgrzej piekarnik do 225 stopni Celsjusza lub do termoobiegu.

2. Dopraw mąkę kilkoma szczyptami soli.

3. Jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, odetnij koniec korzenia purchawki i sprawdź, czy nie ma żadnych uszkodzeń spowodowanych przez robaki, miąższ grzyba powinien być idealnie biały, a nie zielonkawo-żółty.

4. Używając długiego, ostrego noża do krojenia, pokrój ptysia na plastry o grubości około 1/2 cala. Obtocz plastry pieczarek w mące, następnie strzepnij jej nadmiar i zanurz je w roztrzepanym jajku, a następnie w bułce tartej panko. Rozgrzej dużą ilość oleju na patelni (1/4-1/2 filiżanki powinna być dobra w zależności od wielkości plastrów pieczarek), a następnie, gdy będzie skwierczeć, dodaj ptysie i smaż na złoty kolor z każdej strony.

5. Zwróć szczególną uwagę na ilość oleju na patelni, bułka tarta wchłonie mnóstwo oleju i nie pozwól, aby patelnia wyschła, pomyśl o tym jak o płytkim smażeniu w głębokim tłuszczu.

6. Gdy pieczarki się zrumienią, umieść je w ciepłym piekarniku na blasze z rusztem, aby zapobiec zatrzymywaniu ciepła i parowaniu chrupiącej skórki, aż skończysz z resztą.

7. Po usmażeniu wszystkich pieczarek udekoruj rukolę lub inne warzywa cytryną, oliwą z oliwek, solą i pieprzem do smaku, a następnie natychmiast podawaj.

Przepis: Burgery z pieczarkami

Składniki:

1. Pieczarki pokrojone w plastry (różnią się wielkością, więc po jednym grubym plastrze wielkości burgera)

2. 100 g mąki Do tego przepisu można użyć wielu rodzajów mąki, w tym bezglutenowej

3. 1 łyżeczka soli morskiej

4. Świeżo zmielony czarny pieprz do smaku

5. 1 jajko

6. 50 g parmezanu drobno startego, ale nie w proszku

7. Gałka masła

8. Skropić oliwą z oliwek

9. 4 chrupiące bułki na zakwasie

10. Dodatki do burgera i dekoracje do smaku (użyłem pomidora, awokado) & rzeżucha)

Instrukcje:

1. Obrać plasterki pieczarek ze skórki - wystarczy zrobić nacięcie w skórce, a powinna ona bardzo łatwo odpaść.

2. Wymieszaj sól, pieprz i mąkę w misce na tyle szerokiej, by swobodnie zmieścił się w niej jeden plaster grzyba.

3. Ubić jajko z odrobiną wody w misce o podobnym kształcie.

4. Dodaj starty parmezan do trzeciej miski.

5. Rozgrzej masło i olej na patelni z grubym dnem (ja użyłam patelni żeliwnej) na średnim ogniu, aż będą gorące, ale nie dymiące.

6. Pracując pojedynczo, zanurz każdy plaster w przyprawionej mące, następnie w jajku, a następnie w "parmezanie", dociskając ser ze wszystkich stron, aby pomóc mu przylgnąć, przed dodaniem go do gorącej patelni.

7. Smażyć plastry, utrzymując średnio niski ogień, obracając raz. Gdy ser jest chrupiący i złocisty, a grzyby gorące i miękkie, są gotowe - około 5 minut z każdej strony.

8. Przełożyć na papierowy ręcznik, aby odsączyć nadmiar tłuszczu, a następnie natychmiast podawać z chrupiącymi bułkami na zakwasie i dowolnymi dodatkami do burgerów.

Synonimy i odmiany

• Bovista gigantea (Batsch) Gray, 1821

• Bovistaria gigantea (Batsch) P. Karsten (1889), Bidrag till kännedom af Finlands natur och folk, 48, p. 10

• Calvatia bovista (Linnaeus) T. Macbride (1896), Biuletyn z Laboratoriów Historii Naturalnej Uniwersytetu Stanowego Iowa, 4 (1), s. 41

• Calvatia maxima (Schaeffer) Morgan (1890), Journal of the Cincinnati Society of natural history, 12(4), s. 166

• Calvatia primitiva Lloyd (1905), Mycological writings, 1, the Lycopodaceae of Australia, New Zealand and neighbouring islands, p. 36

• Globaria bovista (Linnaeus) J. Schröter (1889), w Cohn, Kryptogamen-flora von Schlesien, 3(1), str. 699

• Globaria gigantea (Batsch) Quélet (1873), Mémoires de la Société d'Emulation de Montbéliard, série 2, 5, p. 370(362)

• Langermannia gigantea (Batsch) Rostkovius (1839), w Sturm, Deutschlands flora, Abt. III, die pilze Deutschlands, 5(18), p. 23, tab. 10

• Langermannia maxima (Schaeffer) Pázmány (1996) [1994-95], Notulae botanicae, Horti agrobotanici Cluj-Napoca, 24-25, p. 29

• Lasiosphaera gigantea (Batsch) F. Šmarda (1958), w Pilát, Flora CSR : Gasteromycetes, str. 308

• Lycoperdon bovista Linnaeus (1753), Species plantarum exhibentes plantas rite cognitas ad genera relatas, 2, p. 1183

• Lycoperdon bovista var. glabrum (Scopoli) Lightfoot (1777), Flora scotica, 2, p. 1066

• Lycoperdon craniolare Paulet (1808) [1793], Traité des champignons, 2, p. 444, tab. 200, fig. 1

• Lycoperdon giganteum Batsch, 1786

• Lycoperdon maximum Schaeffer (1774), Fungorum qui in Bavaria et Palatinatu circa Ratisbonam, 4, p. 130, tab. 191

• Lycoperdon polymorphum var. glabrum Scopoli (1772), Flora carniolica, Edn 2, 2, p. 487, var. 1

• Lycoperdon proteus Sowerby (1801), Coloured figures of English fungi or mushrooms, tab. 332

• Lycoperdon proteus var. bovista (Linnaeus) Sibthorp (1794), Flora oxoniensis, p. 400

Źródła:

Zdjęcie 1 - Autor: Christoph Sager (CC BY-SA 4.0 International)

Zdjęcie 2 - Autor: Siarka (CC BY-SA 3.0 Unported)

Fot. 3 - Autor: Holger Krisp (CC BY 3.0 Unported)

Zdjęcie 4 - Autor: Rosser1954 (CC BY-SA 4.0 International)

Fot. 5 - Autor: Hans-Martin Scheibner (CC BY-SA 3.0 Unported)