Lactarius rufus
Wat je moet weten
Lactarius rufus is een algemeen, middelgroot lid van het paddenstoelengeslacht Lactarius. Hij is donker baksteenrood en groeit bij dennen of berken. Het vruchtvlees smaakt erg heet na ongeveer 30 seconden, maar kan alleen worden gegeten na te zijn gezouten en vervolgens gepekeld.
Volgens David Arora wordt de Rufous Milkcap al vele jaren commercieel geoogst in Scandinavië en Rusland. De meeste westerse veldgidsen en andere culinaire bronnen classificeren deze paddenstoel als oneetbaar. Hij wordt soms gedroogd en in poedervorm (na grondig koken) gebruikt als smaakmaker.
Lactarius rufus lijkt op Lactarius rufulus, maar deze laatste heeft een vaag scherpe smaak, wordt geassocieerd met eiken, heeft bolvormige sporen en mist sphaerocysten in de hoed en de steelcontext. Vervaagde exemplaren van L. rufus lijken op donkere exemplaren van Lactarius xanthogalactus, maar die soort is gemakkelijk te onderscheiden door zijn typische gezoneerde hoed en zijn latex, die snel geel wordt bij blootstelling.
Andere namen: Rufous melkzwam, roodgloeiende melkzwam.
Paddenstoel identificatie
Kap
4 tot 10 cm in diameter, de donkere roodbruine hoedjes zijn droog en hebben een fijn mat oppervlak; bij nat weer enigszins kleverig. Eerst convex, maar de hoeden worden trechtervormig naarmate het vruchtlichaam rijpt. Er is vaak een kleine centrale umbo wanneer de hoed is uitgezet en trechtervormig is geworden.
Lamellen
De lichtrode, crèmekleurige lamellen zijn zwak doorlopend en dicht opeengepakt. Naarmate ze ouder worden, worden de lamellen vlekkerig.
Wanneer de lamellen van deze melkkap beschadigd raken, komt er een waterig-witte latex vrij; de smaak is aanvankelijk mild, maar wordt later zeer heet en bijtend.
Stam
5 tot 20 mm in diameter en 4 tot 9 cm hoog, de stengels zijn glad en hebben dezelfde kleur als de hoed of iets bleker. Er is geen steelring.
Sporen
breed ellipsvormig, 6.5-9 x 5.5-6.5μm, hyalien; versierd met een goed ontwikkeld en bijna compleet netwerk van ribbels.
Sporenafdruk
Licht crèmekleurig met een lichte zalmroze zweem.
Geur en Smaak
Geen kenmerkende geur maar een milde smaak die snel zeer heet en bijtend wordt.
Habitat & Ecologische rol
Naaldbos, meestal onder dennen; soms onder berken.
Gelijksoortige soorten
Lactarius subdulcis is een kleinere melkkap met soms dezelfde kleur; komt voor onder beukenbomen.
Taxonomie en etymologie
De Rufous Milkcap werd in 1772 beschreven door de Tiroolse mycoloog Giovanni Antonio Scopoli (1723 - 1788), die het basionym van deze soort vastlegde toen hij het de wetenschappelijke naam Agaricus rufus gaf.
In 1838 bracht de Zweedse mycoloog Elias Magnus Fries deze melkkap onder in het genus Lactarius, waarmee hij zijn wetenschappelijke naam Lactarius rufus kreeg, wat nog steeds de binominale naam is waarmee hij tegenwoordig over het algemeen door mycologen wordt aangeduid.
Synoniemen van Lactarius rufus zijn onder andere Agaricus rufus Scop., Lactarius rufus var. exumbonatus Boud., en Lactarius mollis D.A. Reid.
De geslachtsnaam Lactarius betekent melk producerend (melkgevend) - een verwijzing naar de melkachtige latex die uit de lamellen van melkkapzwammen komt als ze worden doorgesneden of gescheurd.
Het specifieke epitheton rufus is een Latijns bijvoeglijk naamwoord dat vertaald kan worden als ruig, wat een vosachtige roodbruine kleur betekent.
Bronnen:
Foto 1 - Auteur: (Foto door E. Barge) Barge EG, Cripps CL (2016) Nieuwe meldingen, fylogenetische analyse en een sleutel tot Lactarius Pers. in het Greater Yellowstone Ecosysteem op basis van moleculaire gegevens. MycoKeys 15: 1-58. https://doi.org/10.3897/mycokeys.15.9587 (CC BY 4.0 Internationaal)
Foto 2 - Auteur: Jerzy Opioła (CC BY-SA 3.0 Onbewerkt)
Foto 3 - Auteur: Zonda Grattus, ook bekend als Luridiformis bij nl.wikipedia (de enige eigenaar en auteursrechthebbende van deze afbeelding) (CC BY 3.0 Onbewerkt)
Foto 4 - Auteur: Andreas Kunze (CC BY-SA 3.0 Onbewerkt)
