Russula virescens
Τι πρέπει να γνωρίζετε
Russula virescens χαρακτηρίζεται από το πράσινο χρώμα του καλύμματος, τα σπόρια χωρίς αμυλοειδή εγκοπή και τα μακριά και στενά βασίδια. Το όνομα προέρχεται από το λατινικό "virésco" - γίνομαι πράσινος, πρασινωπός, πρασινίζω.
Αυτό το μανιτάρι είναι εύκολο να προσδιοριστεί μύκητας. Χαρακτηρίζεται από την πάντα ξηρή επιφάνεια του καλύμματος, βελούδινη. Οι παχιές σχισμές στο κέντρο του καπακιού, ευρύτερες και χονδροειδείς προς το περιθώριο. Το χρώμα είναι μικτές αποχρώσεις του πράσινου, του aqua, του γαλαζοπράσινου και του μπλε. Το στέλεχος, εύρωστο αλλά εύθραυστο, στραβό μερικές φορές.
Russula virescens που βρίσκεται κάτω από καστανιές και άλλα σκληρά ξύλα στην Ευρώπη (το είδος ονομάστηκε αρχικά στη Γερμανία) και τη Βόρεια Αμερική.
Πρόκειται για ένα εκλεκτό βρώσιμο μανιτάρι. Μπορεί να καταναλωθεί και ωμή, ως σαλάτα.
Άλλες ονομασίες: Green Cracking Russula, Quilted Green Russula, Greencracked brittlegill, Palomet (γαλλικά), Gefelderter Grüntäubling (γερμανικά), Gorro verde (ισπανικά).
Αναγνώριση μανιταριών
Καπάκι
Ραγισμένη, χλωμή, πράσινη επιφάνεια, πιο ανοιχτόχρωμη προς το χείλος και με πράσινες κηλίδες σε πολύ ανοιχτό πράσινο ή υπόλευκο φόντο, που δημιουργούν ένα "καπιτονέ" ή "τρελό πλακόστρωτο" αποτέλεσμα, καθιστούν αυτό το φυτό ένα ξεχωριστό, σπάνιο φυτό! Με την πάροδο της ηλικίας ο πράσινος χρωματισμός ξεθωριάζει από το κέντρο σε ένα θαμπό καστανόχρωμο χρώμα.
Το καπάκι ξεφλουδίζει 1/2 προς το κέντρο- κυρτό, πεπλατυσμένο μόνο στο κέντρο, μερικές φορές με μια ελαφριά κοιλότητα- λιπαρό όταν είναι υγρό- το περιθώριο μερικές φορές ελαφρά αυλακωμένο- 4 έως 10 cm σε διάμετρο.
Gills
Κρεμώδες λευκό, σκουραίνει με την ηλικία- ελαφρώς τοξωτό, προσκολλημένο- συνωστισμένο- με λίγα μεσογονάτια.
Στέλεχος
Λευκό ή κρεμ, μαυρισμένο με την ηλικία- κυλινδρικό, μερικές φορές ελαφρώς φουσιόμορφο, ή κωνικό στη βάση- μήκος 4 έως 8cm, 1.5 έως 4 εκατοστά διάμετρο.
Σπόροι
Κρεμώδες αποτύπωμα σπορίων. Ευρέως ελλειψοειδές έως ωοειδές, 7-9 x 5.5-7 μm- διακοσμημένο με μικρά κονδυλώματα έως 0.ύψος 5µm- μερικά από τα κονδυλώματα συνδέονται με λεπτές γραμμές αλλά δεν σχηματίζουν δίκτυο.
Σε πλατύφυλλα δάση από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο, ιδίως κάτω από οξιές, βελανιδιές και καστανιές. Από κοινού με άλλα μέλη των Russulaceae, το Russula virescens είναι ένα εκτομυκορριζικό μανιτάρι.
Παρόμοια είδη
Russula aeruginea το Green Brittlegill, είναι τυπικά μικρότερο αλλά κατά τα άλλα κάπως παρόμοιο και εμφανίζεται στο ίδιο είδος ενδιαιτήματος- ωστόσο, το κάλυμμά του δεν ραγίζει.
Φαρμακευτικές ιδιότητες
Ρύθμιση των λιπιδίων του αίματος/υποχοληστερολαιμική δράση
Μια κινεζική μελέτη υποδηλώνει ότι R. Το virescens έχει ευεργετικές επιδράσεις στη ρύθμιση των λιπιδίων του αίματος. Σε αρουραίους χορηγήθηκαν υψηλές (600 mg/kg/ημέρα) και χαμηλές (300 mg/kg/ημέρα) δόσεις R. virescens μέσω αιμάτωσης στομάχου για 30 ημέρες είχε σημαντικά (P<0.05) χαμηλότερα επίπεδα ολικής χοληστερόλης, ολικής λιποπρωτεϊνικής χοληστερόλης χαμηλής πυκνότητας και τριγλυκεριδίων από ό,τι στην ομάδα ελέγχου υπερλιπιδαιμίας (Wang et al., 2005).
Αντιοξειδωτικές επιδράσεις
Η παραπάνω κινεζική μελέτη έδειξε επίσης ότι οι αρουραίοι στους οποίους χορηγήθηκαν υψηλές και χαμηλές δόσεις του μανιταριού είχαν χαμηλότερα επίπεδα μηλονδιαλδεΰδης στον ορό και στο ήπαρ (ένας βιοδείκτης που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση των επιπέδων του οξειδωτικού στρες) και αυξημένα επίπεδα του ενζύμου υπεροξειδική δισμουτάση (Wang et al., 2005).
Αντικαρκινικές επιδράσεις
Πολυσακχαρίτες που εξάγονται από τη μυκηλιακή καλλιέργεια του R. virescens και χορηγήθηκε ενδοπεριτοναϊκά σε λευκά ποντίκια σε δόση 300 mg/kg ανέστειλε την ανάπτυξη τόσο του σαρκώματος 180 όσο και του συμπαγούς καρκίνου Ehrlich κατά 70% (Ohtsuka et al., 1973).
Russula virescens Σημειώσεις μαγειρικής
Το Russula virescens είναι ένα από τα ωραιότερα βρώσιμα σπάδικα- έχει γεύση καρυδιού η οποία ενισχύεται αισθητά με τη διαδικασία της αποξήρανσης. Πρόκειται για ευέλικτα μανιτάρια: η σφιχτή υφή και η λεπτή γεύση τους τα καθιστούν ιδανικά για σοτάρισμα, ψήσιμο στη σχάρα ή τηγάνισμα με κρεμμύδια, αλλά είναι επίσης πολύ καλά σε ομελέτες, σούπες και βραστά.
Εφόσον τα καπάκια είναι αρκετά ώριμα ώστε να εμφανίζουν το χαρακτηριστικό καπιτονέ που σχετίζεται με αυτό το είδος, είναι δύσκολο να το μπερδέψει κανείς με οποιοδήποτε άλλο μανιτάρι του δάσους.
Πηγές:
Φωτογραφία 1 - Συγγραφέας: Dieter Gewalt (CC BY-SA 4.0 Διεθνής)
Φωτογραφία 2 - Συγγραφέας: Δρ: S... (CC BY-SA 2.0 Generic)
Φωτογραφία 3 - Συγγραφέας: zaca (CC BY-SA 3.0 Unported)
Φωτογραφία 4 - Συγγραφέας: Δρ: Szabi237 (CC BY 3.0 Unported)
