Leccinum duriusculum
Lo que debe saber
Leccinum duriusculum es una seta bolete del género Leccinum. El sombrero de Leccinum duriusculum suele ser de color marrón, gris y rojo. El color de la carne suele ser gris, rosa, blanco y amarillo. Las láminas del Leccinum duriusculum son de color gris, verde, blanco y amarillo. El pie suele ser de color negro, marrón, gris, verde y blanco. Cuando se corta, la coloración del Leccinum duriusculum cambia a azul, gris, verde, rojo y amarillo. El polvo de esporas suele ser de color marrón y amarillo.
Originalmente llamado Boletus duriusculus por el micólogo húngaro-croata Stephan Schulzer von Müggenburg en 1874, fue transferido a Leccinum por Rolf Singer en 1947.
Identificación del hongo
Sombrero
4 a 15 cm, convexo, finalmente (pero raramente) con un centro casi plano. A menudo la piel sobresale ligeramente por encima de los tubos. El color del sombrero es variado - más a menudo gris pálido a gris demasiado oscuro o marrón rojizo. La superficie es seca, finamente aterciopelada, a veces muy finamente escamosa, se vuelve lisa con la edad y a veces se agrieta.
Tubos
Libre o casi libre del muñón. Hasta 2.5 cm de largo. Primero cremoso, luego gris-beige. Los poros son redondos, pequeños (alrededor de 0.3-0.4 mm de diámetro), beige, y cambia de color a marrón claro cuando se lesiona.
Pie
8-15 cm x 1.5-3 cm, firme, recta, ligeramente afilada bajo el sombrero, de cilíndrica a ligeramente en forma de maza en la base. Su color es casi blanco en la parte superior, blanquecino a beige - en la parte inferior. El tocón está completamente cubierto de finas escamas grisáceas a casi negras, más grandes hasta la base, a menudo dispuestas en filas, que en la parte superior del tocón forman a veces una estructura reticulada.
Carne
Gruesa y densa. En el sombrero y la parte superior del muñón es blanco, enrojece cuando se lesiona, después de un tiempo cambia a gris púrpura oscuro o casi negro. En la base del tocón, el color suele ser verde amarillento y, cuando se corta, cambia a verde azulado. El olor es indistinguible. El sabor es impersonal a moderado.
Esporas
Forma fusiforme con punta cónica. Con dimensiones 14-16 x 4.5-6 μm. El color de la huella en disputa es marrón tabaco.
Hábitat
Forma micorrizas con varias especies e híbridos del género Populus (álamo), en particular con el álamo blanco (P. alba) y álamo temblón (P. tremula). Prefiere suelos arcillosos calcáreos, pero también se encuentra en arena o arcilla. Aparece desde el verano hasta finales de otoño. No es común.
Leccinum duriusculum Etimología
Leccinum duriusculum (Género: Neutro) fue descrita científicamente por R. Singer y efectivamente publicado en 1947. El nombre Leccinum duriusculum corresponde a la combinación de tipos. Leccinum duriusculum tiene el estatus legítimo.
La clasificación científica de Leccinum duriusculum es Fungi, Dikarya, Basidiomycota, Agaricomycotina, Agaricomycetes, Agaricomycetidae, Boletales, Boletaceae, Leccinum. Para más información, véase R. Singer (1947, p. 122).
Sinónimos
Boletus duriusculus Schulzer (1874)
Gyroporus rufus var. duruisculus (Schulzer ex Kalchbr.) Quél. (1886)
Suillus duriusculus (Schulzer ex Kalchbr.) O.Kuntze (1898)
Krombholzia duriuscula (Schulzer ex Kalchbr.) E.-J.Gilbert (1931)
Krombholzia aurantiaca subsp. duriuscula (Schulzer) Maire (1933)
Leccinum aurantiacum subsp. duriusculum (Schulzer ex Kalchbr.) Hlaváček (1958)
Boletus populinus (Schulzer) Smotl. (1989)
Fuentes:
Foto 1 - Autor: Gerhard Koller (CC BY-SA 3.0)
Foto 2 - Autor: Pumber (CC BY-SA 3.0)
Foto 3 - Autor: Gerhard Koller (CC BY-SA 3.0)
