Phellodon tomentosus
Co warto wiedzieć
Phellodon tomentosus można odróżnić po bladym kapeluszu, który wkrótce staje się jasny do ciemnobrązowego w środku z białym marginesem, białymi kolcami i słodkim zapachem. Ma małe owocniki z kapeluszami podzielonymi na strefy w odcieniach brązu, białawym brzegiem kapelusza, małymi szarawymi kolcami i brązowym miąższem. Żaden inny phellodon w PNW nie ma takiego ubarwienia.
Kilka hydnellum ma brązowawe, strefowe kapelusze, ale zwykle są one większe i mają brązowe zarodniki. Siedlisko: samotny, rozproszony lub cespitozowy w ziemi z drzewami iglastymi, zwłaszcza sosnami i świerkami; od jesieni do wiosny; nierzadki.
Grzyb ten został po raz pierwszy opisany jako Hydnum tomentosum przez Carla Linnaeusa w 1753 roku, został przeniesiony do rodzaju Phellodon przez Howarda Jamesa Bankera w 1906 roku. Występuje w Azji, Europie i Ameryce Północnej.
Podobne gatunki obejmują Phellodon atratus, Coltricia cinnamomea, Sarcodon fuscoindicus, Phellodon confluens (Persoon).
Inne nazwy: Zoned Cork Hydnum, Zoned Phellodon, Woolly Tooth.
Identyfikacja grzyba
Czapka
Kapelusz mierzy 2-6 cm, często łączy się z sąsiednimi okazami, stożkowaty, płaski lub zagłębiony w środku, początkowo aksamitny i filcowaty, następnie włóknisto-łuskowaty, biało-szaro-brązowawy za młodu, następnie brązowo-żółtawy, białawy w częściach brzeżnych, koncentrycznie strefowany.
Hymenium
Kolce koloru szarego, bardzo grube i krótkie (2 mm), odchodzące od trzonu.
Trzon
Trzon jest brązowawy, mniej lub bardziej filcowaty, nieregularny, może osiągać 3-4 cm długości i mniej niż 1 cm grubości.
Miąższ
Brązowawy i wydłużony, korowo-elastyczny.
Siedlisko
Rośnie w lasach iglastych i mieszanych, najczęściej pod świerkiem pospolitym.
Mikroskopia
Zarodniki hialinowe, kuliste do obficie elipsoidalnych, aculeate, 3,1-3,6 X 2,7-3 µm.
Źródła:
Fot. 1 - Autor: amadej trnkoczy (amadej) (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 2 - Autor: Jerzy Opioła (CC BY-SA 4.0 International)
Zdjęcie 3 - Autor: Jerzy Opioła (CC BY-SA 4.0 International)
Zdjęcie 4 - Autor: Jerzy Opioła (CC BY-SA 4.0 International)
