Resupinatus applicatus

Co warto wiedzieć

Resupinatus applicatus to gatunek grzyba z rodziny Tricholomataceae. Znany jest ze swoich niewielkich rozmiarów, odwróconego kapelusza w kształcie wachlarza, koloru od czekoladowego do czarnego, tomentozowej podstawy, promieniście rozchodzących się ostrzy, drobnych pseudostalk, galaretowatego miąższu, białych do zaokrąglonych gładkich fragmentów oraz wzrostu na drewnie i korze twardego drewna, szczególnie na odwrotnej stronie. Kiedy jest młody, jest całkowicie resupinatowy, ale w miarę rozwoju kapelusza tworzy się niewielka łodyga, a kapelusz odrywa się od podłoża, odsłaniając białawe tomentum w pobliżu punktu przyczepienia. Ten tomentum rozszerza się, zmienia kolor na szary, a następnie czernieje, gdy jest dojrzały. Nie jest jadalny.

Ten saprobowy grzyb występuje powszechnie w Ameryce Północnej, Europie i Australii, rosnąc na rozkładającym się drewnie. Aby go zlokalizować, należy szukać małego agaric sessile, przewracając wilgotne gałęzie liściaste. Można go również znaleźć na stojących łodygach lub zwisających gałęziach, gdzie owocniki mogą rosnąć na boki.

Pierwotnie opisany jako Agaricus applicatus przez Augusta Batscha w 1786 r., został później przeniesiony do Resupinatus przez Samuela Graya w 1821 r.

Inne nazwy: Oysterling wędzony, Black Jelly Oyster, niemiecki (Borstiger Gallertblättling, Flaumiger Liliputseitling, Flaumiger Zwergseitling), holenderski (Kaal dwergoortje), szwedzki (Strimmussling).

Identyfikacja grzybów

1. Czapka

   0.08-0.47 cali (0.2-1.2 cm średnicy, wypukły, płaski, okrągły, owalny, nerkowaty lub muszlowy, często asymetryczny, siedzący lub z krótką łodygą, rosnący na boki lub na górze u podstawy. Powierzchnia kapelusza jest początkowo wełnisto-włóknista lub łuszcząca się, później staje się naga, pomarszczona lub pokryta bliznami, zmieniając kolor od bladej ochry do szarawego, ciemnoszarego, brązowo-szarego lub czarnego z wiekiem, rozjaśniając się do białawego po wysuszeniu.

2. Skrzela

   Skrzela są cienkie, z pośrednimi grzbietami, początkowo blado ochrowe, szarawe, ciemnoszare lub brązowo-szare, ciemniejące z wiekiem do czarnych.

3. Łodyga

   Brak lub bardzo krótka, ekscentryczna.

4. Miąższ

   Miąższ jest cienki, galaretowaty, gumowaty.

5. Zarodniki

   3.5-6.5 μm, prawie okrągły, bezbarwny.

6. Druk zarodników

   Biały.

7. Siedlisko

   Grzyb jest saprobowy i rośnie od sierpnia do końca października w lasach liściastych, na martwych powalonych gałęziach i pniach drzew liściastych, zwłaszcza w dolnej części, często w dużych skupiskach.

Gatunek podobny

1. Resupinatus trichotis

   Podobny w wyglądzie, młode okazy mogą być trudne do określenia z całą pewnością. W miarę dojrzewania, ciemny filc tworzy się wewnętrznie w pobliżu punktu mocowania.

2. Resupinatus kavinii

   Ma małe, szarawe kapelusze.

3. Resupinatus striatulus

   Znacznie mniejszy z gładkim lub pudrowym kapeluszem, od białego i tomentozowego do z frędzlami w punkcie mocowania. Rośnie na okorowanym drewnie liściastym i iglastym.

Synonimy

• Agaricus applicatus Batsch (1786), Elenchus fungorum, continuatio prima, p. 171, tab. 24, rys. 125

• Acanthocystis applicatus (Batsch) Kühner (1926), Le Botaniste, 17(1-4), p. 1116

• Agaricus epixylon Bulliard (1792), Herbier de la France, 12, tab. 581, fig. 2

• Agaricus epixylon subsp.* coccodesPersoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17, tab. 25, fig. 3-a ("cocoodes")

• Agaricus epixylon var. ß pezizoides Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 16

• Agaricus kerneri Wettstein (1887), Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, mathematisch-naturwissenschaftliche klasse, Abt. 1, 94, p. 68

• Agaricus lenticula Kalchbrenner (1880), Grevillea, 8(48), s. 151, tab. 142, fig. 3

• Agaricus merulinus Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17

• Agaricus pezizoides Nees & T. Nees (1818), Nova acta physico-medica Academiae Caesarea Leopoldino-Carolinae naturae curiosorum, 9, p. 249, tab. 6, fig. 18

• Agaricus ponticola Lasch (1828), Linnaea, Ein journal für die botanik, 3, p. 418

• Agaricus striatulus var. ßß hirsutulusAlbertini & Schweinitz (1805), Conspectus fungorum in Lusatiae superioris, p. 232

• Calathinus applicatus (Batsch) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47

• Calathinus applicatus var. pezizoides (Persoon) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47

• Campanella merulina (Persoon) Singer (1961), Persoonia, 2(1), p. 33

• Cantharellus congregatus Montagne (1842), Annales des sciences naturelles, botanique, série 2, 18, p. 21

• Crepidotus pezizoides (Persoon) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, str. 74

• Dendrosarcus kerneri (Wettstein) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 464

• Dendrosarcus lenticula (Kalchbrenner) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 464

• Dendrosarcus membranaceus (Scopoli) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 463

• Derminus pezizoides (Persoon) Hennings (1898), w Engler & Prantl, Die natürlichen pflanzenfamilien, 1(1**), s. 240

• Geopetalum striatulum var. applicatum (Batsch) Kühner & Romagn., 1954

• Hohenbuehelia applicata (Batsch) Zerova & Peresipkin (1979), Viznachnik Ukraini, 5, Basidiomycetes, p. 115

• Laschia congregata (Montagne) Patouillard (1900), Essai taxonomique sur les familles et les genres des Hyménomycètes, p. 129

• Merulius epixylon (Bulliard) Roussel (1806), Flore du Calvados et des terreins adjacens, Edn 2, p. 69

• Phyllotus applicatus (Batsch) P. Karsten (1879), Bidrag till kännedom af Finlands natur och folk, 32, s. 94

• Pleurotus applicatus (Batsch) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, p. 105

• Pleurotus kerneri (Wettstein) Saccardo (1891), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 9, p. 49

• Pleurotus lenticula (Kalchbrenner) Saccardo (1887), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 5, p. 380

• Pleurotus reniformis ss. Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 149

• Scytinotopsis applicatus (Batsch) Singer (1936), Annales mycologici, edii in notitiam scientiae mycologicae universalis, 34(4-5), p. 333

• Urospora applicata (Batsch) Singer (1936), Beihefte zum botanischen centralblatt, zweite abteilung, 56(1-2), p. 145

Źródła:

Zdjęcie 1 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)

Zdjęcie 2 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)

Zdjęcie 3 - Autor: Lukas z Londynu, Anglia (CC BY-SA 2.0 Generic)

Zdjęcie 4 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)