Lactarius uvidus
Wat je moet weten
Lactarius uvidus is een Europese en Noord-Amerikaanse "milk-cap" paddenstoel, waarvan de melk violet wordt als het vruchtvlees beschadigd wordt. De schimmels die over het algemeen worden geïdentificeerd als L. uvidus maakt deel uit van een complex van nauw verwante soorten en variëteiten die moeilijk definitief af te bakenen zijn.
Deze soort wordt gevonden in loof- en naaldbossen, met een voorkeur voor zure bodems. Hij is wijd verspreid in Europa, Noord-Afrika en Noord-Amerika. In sommige regio's is hij vrij algemeen, maar in andere zeldzaam. De soort is geclassificeerd als kwetsbaar of bedreigd in de Deense en Nederlandse Rode Schimmellijst.
Lactarius uvidus is een slijmerige, paarsverkleurende Europese soort Lactarius, die gevonden wordt onder berken, sparren en wilgen.
Kenmerken zijn onder andere:
Witte melk die de lamellen en het vlees lila kleurt
Een groene reactie op KOH op het oppervlak van de dop
Milde of enigszins bittere (maar niet sterk bijtende) smaak
Een grauwe lila dop die donkerder wordt naarmate hij ouder wordt
Andere namen: Paarse melk.
Paddenstoel identificatie
Ecologie
Mycorrhizaal met quaking aspen, grote-tand-espen, en berk (soms ook gemeld onder coniferen); groeit alleen of kuddevormig; zomer en herfst; vrij algemeen in oostelijk Noord-Amerika vanaf ruwweg de 41ste breedtegraad noordwaarts, maar ook gemeld van de zuidelijke Appalachen.
Kap
3-10 cm; breed convex met een ingerolde rand als het jong is; wordt ondiep depressief, met een opstaande rand; slijmerig of kleverig als het vers is; kaal; paarsachtig tot bleek lila, donkerder wordend met de leeftijd en vaak lilabruin of louter bruinachtig wordend als het volwassen is; zonder kleurzones of met vage zoneringen.
Lamellen
Breed aan de stengel vastgehecht of beginnend naar beneden te lopen; dicht; wit wanneer ze jong zijn, overgaand in licht geelbruin; vlekken en kneuzingen paarsachtig.
Stengel
3-7 cm lang; 1-1.5 cm dik; gelijkmatig; glad (zeer zelden met kuilen); slijmerig of kleverig als ze erg vers en jong zijn, maar snel drogen; witachtig; ontwikkelt vaak gelige vlekken, vooral bij de basis.
Vlees
Wit; stevig; lila verkleurend bij het snijden.
Melk
Wit, wordt romig bij blootstelling aan de lucht; vlekt alle oppervlakken lila.
Geur en Smaak
Geur niet opvallend; smaak mild of enigszins bitter (nooit sterk bijtend).
Sporenafdruk
Lichtgeel.
Chemische reacties
Kapoppervlak groen met KOH.
Microscopische kenmerken
Sporen 7.5-11 x 6.5-8.5 µ; breed ellipsoïdaal; versiering bestaande uit brede richels die 0.5-1 µ hoog; vormt meestal geen volledig reticulum. Pleuromacrocystidia tot ongeveer 80 x 10 µ; subcylindrisch tot subventricose of spoelvormig. Cheilomacrocystidia vergelijkbaar. Pileipellis en ixocutis.
Vergelijkbare soorten
Lactarius quietus heeft ook een buff kapje, maar wordt alleen onder eiken gevonden en zijn melk wordt niet lila als ze droogt.
Taxonomie en naamgeving
Deze melkzwam werd voor het eerst beschreven in 1818 door de beroemde Zweedse mycoloog Elias Magnus Fries, die hem de binominale wetenschappelijke naam Agaricus uvidus gaf. Twee decennia later, in 1838, bracht Fries de soort over naar zijn huidige genus, waarna het Lactarius uvidus werd, wat zijn huidige geaccepteerde wetenschappelijke naam is.
Synoniemen van Lactarius uvidus zijn onder andere Agaricus lividorubescens Batsch, Agaricus livens J.F.Gmel., Agaricus uvidus Fr., Galorrheus uvidus (Fr.) P.Kumm., en Lactarius lividorubescens (Batsch) Burl.
De geslachtsnaam Lactarius betekent melk producerend (lacterend) - een verwijzing naar de melkachtige latex die uit de lamellen van melkkapzwammen komt wanneer ze worden doorgesneden of gescheurd. Het specifieke epitheton uvidus betekent vochtig en is een verwijzing naar de habitatvoorkeur van deze soort.
Bronnen:
Foto 1 - Auteur: Strobilomyces (CC BY-SA 3.0 Onuitgevoerd, 2.5 Algemeen, 2.0 Algemeen en 1.0 Algemeen)
Foto 2 - Auteur: Nina Filippova (CC BY 4.0 Internationaal)
Foto 3 - Auteur: pinonbistro (CC BY-SA 4.0 Internationaal)
Foto 4 - Auteur: pinonbistro (CC BY-SA 4.0 Internationaal)
