Cuphophyllus virgineus

Τι πρέπει να γνωρίζετε

Το Cuphophyllus virgineus είναι είδος μανιταριού της οικογένειας Hygrophoraceae. Διακρίνεται από ένα υγρό έως ξηρό λευκό κάλυμμα που μπορεί να γίνει κιτρινόλευκο στην ηλικία, από τα λευκά βράγχια, από ένα λεπτό λευκό στύλο. Το είδος έχει μεγάλη εξάπλωση στις βόρειες εύκρατες ζώνες, εμφανίζεται σε λιβάδια στην Ευρώπη και σε δάση στη Βόρεια Αμερική και στη βόρεια Ασία, αλλά είναι επίσης γνωστό από την Αυστραλία. Βιότοπος διάσπαρτος έως συλλεκτικός στο έδαφος σε μικτά δάση σκληρού ξύλου-κωνοφόρων- καρποφορία από το τέλος του φθινοπώρου έως το χειμώνα στα βόρειο-κεντρικά έως βόρεια παράκτια δάση.

Άλλες ονομασίες: Snowy Waxcap.

Αναγνώριση μανιταριών

1. Οικολογία

   Αναπτύσσεται διάσπαρτα ή ομαδικά κάτω από σκληρά ξύλα ή κωνοφόρα- καλοκαίρι και φθινόπωρο (ή διαχειμάζει σε θερμότερα κλίματα)- πιθανώς ευρέως διαδεδομένο στη Βόρεια Αμερική.

2. Cap

   1.5-5 cm- κυρτό όταν είναι νεαρό, γίνεται ευρέως κυρτό έως λίγο-πολύ επίπεδο - ή αναπτύσσει μια ρηχή κεντρική κοιλότητα και ένα ανυψωμένο περιθώριο- υγρό έως λιπαρό όταν είναι φρέσκο, αλλά σύντομα στεγνώνει- φαλακρό- λευκό έως ελεφαντόδοντο - αλλά συχνά αναπτύσσει καφετί έως κιτρινωπές περιοχές στο κέντρο- το περιθώριο μερικές φορές είναι αχνά επενδεδυμένο.

3. 
   

   Αρχίζουν να τρέχουν προς τα κάτω στο στέλεχος- μακρινά ή σχεδόν έτσι- λευκά, που γίνονται ανοιχτόχρωμα κιτρινωπά με την ηλικία- τα βραχύθυρα είναι συχνά.

4. Στέλεχος

   Μήκος 2-12 cm- πάχος έως 1 cm- συχνά στενεύει προς τη βάση- ξηρό- αλευρώδες στην κορυφή, αλλά φαλακρό ή πολύ λεπτότριχο κάτω- υπόλευκο- γίνεται κοίλο.

5. Σάρκα

   Λευκό- αμετάβλητο.

6. Οσμή και γεύση

   Οσμή μη χαρακτηριστική- γεύση μη χαρακτηριστική ή λίγο πικρή.

7. Εκτύπωση σπορίων

   Λευκό.

8. Μικροσκοπικά χαρακτηριστικά

   Σπόρια 7-10 x 4-5 µ- ελλειψοειδή, µε προεξέχοντα ακρολοφία- λεία- υαλώδης στο KOH- αναµυλοειδή. Βασίδια 4-στερεοειδή- μήκος έως 55 μ. Υμενικά κυστίδια απουσιάζουν. Λαμιδοειδής τρίχα συνυφασμένη. Pileipellis a cutis.

Παρόμοια είδη

1. Cuphophyllus russocoriaceus

   Έχει έντονη οσμή που θυμίζει κέδρο.

2. Clitocybe rivulosa

   Τα οποία και τα δύο αναπτύσσονται σε δακτυλίους στα λιβάδια. Ωστόσο, και τα δύο αυτά είδη έχουν πιο πολυπληθή βράγχια.

3. Cuphophyllus borealis (πρώην Hygrocybe borealis)

   Μοιάζει πολύ αλλά διαθέτει ένα κάπως κολλώδες κάλυμμα και, στο μικροσκόπιο, ένα αντίστοιχο ιξόκοκκο.

4. Hygrophorus eburneus

   Μοιάζει πολύ, αλλά τα βράγχια του είναι πιο κοντά μεταξύ τους και είναι πολύ πιο γλοιώδες.

Ταξινόμηση και ετυμολογία

Το βασίονυμο χρονολογείται από το 1781, όταν ο Αυστριακός μυκητολόγος Franz Xavier von Wulfen (1728-1805) περιέγραψε το Snowy Waxcap και του έδωσε την επιστημονική ονομασία Agaricus virgineus.

Η σήμερα αποδεκτή επιστημονική ονομασία Cuphophyllus virgineus προέρχεται από μια δημοσίευση του Ρώσου μυκητολόγου Alexander Kovalenko το 1989.

Το γένος Cuphophyllus περιγράφηκε το 1985 από τον Γάλλο μυκητολόγο Marcel Bon. Το πρόθεμα Cupho- σημαίνει καμπύλο, ενώ η κατάληξη -phyllus αναφέρεται στα φύλλα (βράγχια) των μανιταριών αυτού του γένους.

Το ειδικό επίθετο virginea ή virgineus έχει μικρότερες αξιώσεις ως προς το παρθένο χαρακτηριστικό.

Συνώνυμα

1. Agaricus niveus Scop. (1772)

2. Agaricus virgineus Wulfen (1781)

3. Hygrophorus niveus (Scop.) Fr.) (1838)

4. Hygrophorus virgineus (Wulfen) Fr.) (1838)

5. Camarophyllus virgineus (Wulfen) P.Kumm. (1871)

6. Camarophyllus virginea (Giovanni Antonio Scopoli

7. Hygrocybe nivea (Scop).) Murrill (1916)

8. Hygrocybe virginea (Wulfen) P.D.Orton & Watling (1969)

9. Cuphophyllus niveus (Scop.) Bon (1984)

Πηγές:

Φωτογραφία 1 - Συγγραφέας: Holger Krisp (CC BY 3.0 Unported)

Φωτογραφία 2 - Συγγραφέας: Michel Langeveld (CC BY-SA 4.0 International)

Φωτογραφία 3 - Συγγραφέας: Α: mangoblatt (Δημόσιος τομέας)

Φωτογραφία 4 - Συγγραφέας: Andreas Kunze (CC BY-SA 3.0 Unported)

Φωτογραφία 5 - Συγγραφέας: Strobilomyces (CC BY-SA 3.0 Unported)