Neobulgaria pura
O que deve saber
Neobulgaria pura é um tipo de cogumelo que se encontra habitualmente na Europa continental. Cresce em ramos caídos de árvores de folha larga de madeira dura, especialmente faias. Estes cogumelos têm a forma de taças e uma textura gelatinosa. Crescem frequentemente juntos em grupos em madeira dura morta com casca, especialmente em faias. Cada cogumelo pode ter até 1.5 cm (97 polegadas) de tamanho, cor-de-rosa pálido e um pouco transparente. Os bordos dos copos são brancos, especialmente nos cogumelos jovens. O interior é liso, e o exterior é granuloso. Os esporos são brancos, elípticos, incolores, lisos e medem 7.5 - 9 x 3.5 - 4.5 µm.
Pode ser encontrada tanto no verão como no inverno. O seu aspeto é bastante distinto, pelo que é pouco provável que seja confundido com outros cogumelos. Existe uma variedade mais escura chamada var. foliacea, que tem corpos de frutificação semelhantes a cérebros, mas as suas características microscópicas são as mesmas que as da variedade comum.
Outros nomes: Geleia de faia, alemã (Gemeiner Buchenkreisling, Blassrötlicher Gallertbecher, Buchen-Gallerkreisling).
Identificação dos cogumelos
-
Corpos de frutificação
0.39 a 1.97 polegadas (1 a 5 cm), primeiro cónicos, depois em forma de disco, em forma de pires, agrupados em pequenos grupos. A camada himenial é lisa, rosa-esbranquiçada, rosa-púrpura-esbranquiçada, localizada na superfície interna do disco.
-
Ascos
70-95 * 8 microns, 8 esporos. Esporos 7.5-9 * 3.5-4.5 microns, de forma elíptica, com 2 gotas de óleo, incolor.
-
Carne
A polpa é elástica, gelatinosa.
-
Esporos
Branco (6.5-9 x 3-4.5 µm).
-
Habitat
Ramos e troncos mortos de madeira de folhosas, de preferência faia-cobre, habitados por decompositores do final do outono.
Espécies semelhantes
-
Semelhantes na forma, mas de cor preta ou castanha escura.
-
Ascotremella faginea
Confinada às florestas caducifólias, distingue-se pelos esporos estriados longitudinalmente e pelos corpos de frutificação maiores.
-
Os corpos de frutificação são de tonalidade vermelha, os esporos são cilíndricos e, no estado maduro, apresentam um septo.
Taxonomia e etimologia
Este cogumelo, denominado Neobulgaria pura, foi descrito pela primeira vez por Persoon e confirmado mais tarde por Elias Magnus Fries em 1822. Em 1921, o micólogo austríaco Franz Petrak deu-lhe o nome científico atual.
O nome Neobulgaria pode referir-se ao seu aspeto coriáceo, possivelmente semelhante a uma bolsa de vinho chamada "bulgar.' Em alternativa, se tiveres outras sugestões de nomes, elas são bem-vindas! Quanto a "pura", é uma palavra latina que significa "puro" ou "limpo.'
Sinónimos
Ascocoryne microspora (Ellis & Everhart) Korf (1971), Phytologia, 21(4), p. 202
Ascotremella turbinata Seaver (1930), Mycologia, 22(2), p. 53
Bulgaria lilacea (Quélet) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 323
Bulgaria pura (Persoon) Fries (1822), Systema mycologicum, 2(1), p. 168
Burcardia pura (Persoon) Kuntze (1891), Revisio generum plantarum, 2, p. 845
Burckhardia pura (Pers.) Kuntze, Revis. gen. pl. (Leipzig) 2: 845 (1891)
Coryne bresadolae Rehm, 1915
Coryne foliacea Bres., em Strasser, Verh. zool.-bot. Ges. Wien 55(9-10): 611 (1905)
Coryne microspora Ellis & Everhart (1897), Bulletin of the Torrey botanical Club, 24(6), p. 282
Coryne violacea (Hedwig) Boudier (1885), Bulletin de la Société mycologique de France, 1(1), p. 113
Craterocolla pura (Pers.) Sacc., Sílaba. fungo. (Abellini) 6: 779 (1888)
Cudonia violacea (Hedwig) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 267
Helotium janthinum (Fries) Fries (1849), Summa vegetabilium Scandinaviae, 2, p. 355
Helotium violascens (Rehm) Boud., Hist. Classe. Discom. Eur. (Paris): 112 (1907)
Neobulgaria foliacea (Bres.) Dennis, Mycol. Pap. 62: 166 (1956)
Neobulgaria pura var. foliacea (Bres.) Dennis & Gamundí, em Gamundí & Dennis, Darwiniana 15: 19 (1969)
Octospora violacea Hedwig (1789), Descripto et adumbratio microscopico analytica muscorum frondorosum, 2, p. 27, tab. 8, fig. a
Ombrophila lilacea (Quélet) Saccardo (1889), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 8, p. 614
Ombrophila microspora (Ellis & Everhart) Saccardo & P. Sydow (1899), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 14, p. 802
Ombrophila pura (Pers.) Quél., Enchir. fungo. (Paris): 230 (1886)
Ombrophila violacea (Hedwig) P. Karsten (1885), Ata societatis pro fauna et flora fennica, 2(6), p. 140
Ombrophila violascens Rehm, Rabenh. Krypt.-Fl., Edn 2 (Leipzig) 1.3(lief. 34): 478 (1891)
Peziza janthina Fries (1822), Systema mycologicum, 2(1), p. 130
Peziza pura Persoon (1796), Observationes mycologicae seu descriptiones tam novorum quam notabilium fungorum, 1, p. 40 (Basionyme) Sanctionnement : Fries (1822)
Peziza violacea (Hedwig) J.F. Gmelin (1792), Systema naturae, Edn 13, 2, p. 1452 (nom. ilegítimo.)
Phialea janthina (Persoon) Gillet (1880), Champignons de France, les discomycètes, p. 102
Phialea lilacea Quélet (1880), Grevillea, 8(47), p. 116
Tremella saccharina var. foliacea (Bres.) Bref.
Fontes:
Foto 1 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Genérico)
Foto 2 - Autor: Holger Krisp (CC BY 3.0 Unported)
Foto 3 - Autor: Christian Grenier (Domínio Público)
Foto 4 - Autor: Christian Grenier (Domínio Público)
Foto 5 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Genérico)





