Neobulgaria pura

Co powinieneś wiedzieć

Neobulgaria pura to rodzaj grzyba powszechnie występującego w Europie kontynentalnej. Rośnie na powalonych gałęziach liściastych drzew liściastych, zwłaszcza buków. Grzyby te mają kształt miseczek i galaretowatą konsystencję. Często rosną razem w skupiskach na martwym drewnie liściastym z korą, zwłaszcza na bukach. Każdy grzyb może mieć do 1.5 cm (97 cali) i jest bladoróżowa i nieco przezroczysta. Krawędzie miseczek są białe, szczególnie u młodych grzybów. Wnętrze jest gładkie, a na zewnątrz ziarniste. Zarodniki są białe, eliptyczne, bezbarwne, gładkie i mierzą 7 centymetrów.5 - 9 x 3.5 - 4.5 µm.

Można go znaleźć zarówno latem, jak i zimą. Jego wygląd jest dość charakterystyczny, więc jest mało prawdopodobne, aby został pomylony z innymi grzybami. Istnieje ciemniejsza odmiana o nazwie var. foliacea, który ma owocniki podobne do mózgu, ale jego cechy mikroskopowe są takie same jak odmiany pospolitej.

Inne nazwy: Buk galaretowaty, niemiecki (Gemeiner Buchenkreisling, Blassrötlicher Gallertbecher, Buchen-Gallerkreisling).

Identyfikacja grzybów

1. Owocniki

   0.39 do 1.97 cali (1 do 5 cm), początkowo stożkowate, później w kształcie dysku, spodka, skupione w małych grupach. Warstwa hymenialna jest gładka, białawo-różowa, białawo-fioletowo-różowa, znajdująca się na wewnętrznej powierzchni krążka.

2. Asci

   70-95 * 8 mikronów, 8 zarodników. Zarodniki 7.5-9 * 3.5-4.5 mikronów, eliptyczny kształt, z 2 kroplami oleju, bezbarwny.

3. Miąższ

   Miąższ elastyczny, galaretowaty.

4. Zarodniki

   Biały (6.5-9 x 3-4.5 µm).

5. Siedlisko

   Martwe gałęzie i pnie drzew liściastych, najlepiej buk miedziany, zasiedlone przez rozkładające się późną jesienią grzyby.

Podobne gatunki

1. Bułgaria inquinans

   Podobny kształt, ale czarny lub ciemnobrązowy kolor.

2. Ascotremella faginea

   Występuje wyłącznie w lasach liściastych i wyróżnia się podłużnie prążkowanymi zarodnikami i większymi owocnikami.

3. Ascocoryne sarcoides

   Owocniki mają czerwone odcienie, zarodniki są cylindryczne, a w stanie dojrzałym wykazują przegrodę.

Taksonomia i etymologia

Grzyb ten, zwany Neobulgaria pura, został po raz pierwszy opisany przez Persoona, a następnie potwierdzony przez Eliasa Magnusa Friesa w 1822 roku. W 1921 r. austriacki mikolog Franz Petrak nadał mu obecną nazwę naukową.

Nazwa Neobulgaria może odnosić się do jej skórzastego wyglądu, prawdopodobnie przypominającego woreczek na wino zwany "bulgar".' Alternatywnie, jeśli masz inne sugestie dotyczące nazwy, są one mile widziane! Jeśli chodzi o "pura", jest to łacińskie słowo oznaczające "czysty" lub "czysty".'

Synonimy

• Ascocoryne microspora (Ellis & Everhart) Korf (1971), Phytologia, 21(4), s. 202

• Ascotremella turbinata Seaver (1930), Mycologia, 22(2), p. 53

• Bulgaria lilacea (Quélet) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 323

• Bułgaria pura (Persoon) Fries (1822), Systema mycologicum, 2(1), p. 168

• Burcardia pura (Persoon) Kuntze (1891), Revisio generum plantarum, 2, p. 845

• Burckhardia pura (Pers.) Kuntze, Revis. gen. pl. (Leipzig) 2: 845 (1891)

• Coryne bresadolae Rehm, 1915

• Coryne foliacea Bres., w Strasser, Verh. zool.-bot. Ges. Wien 55(9-10): 611 (1905)

• Coryne microspora Ellis & Everhart (1897), Bulletin of the Torrey botanical Club, 24(6), p. 282

• Coryne violacea (Hedwig) Boudier (1885), Bulletin de la Société mycologique de France, 1(1), p. 113

• Craterocolla pura (Pers.) Sacc., Syll. fung. (Abellini) 6: 779 (1888)

• Cudonia violacea (Hedwig) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 267

• Helotium janthinum (Fries) Fries (1849), Summa vegetabilium Scandinaviae, 2, p. 355

• Helotium violascens (Rehm) Boud., Hist. Klasa. Discom. Eur. (Paris): 112 (1907)

• Neobulgaria foliacea (Bres.) Dennis, Mycol. Pap. 62: 166 (1956)

• Neobulgaria pura var. foliacea (Bres.) Dennis & Gamundí, w Gamundí & Dennis, Darwiniana 15: 19 (1969)

• Octospora violacea Hedwig (1789), Descripto et adumbratio microscopico analytica muscorum frondorosum, 2, p. 27, zakładka. 8, fig. a

• Ombrophila lilacea (Quélet) Saccardo (1889), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 8, p. 614

• Ombrophila microspora (Ellis & Everhart) Saccardo & P. Sydow (1899), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 14, p. 802

• Ombrophila pura (Pers.) Quél., Enchir. fung. (Paryż): 230 (1886)

• Ombrophila violacea (Hedwig) P. Karsten (1885), Acta societatis pro fauna et flora fennica, 2(6), p. 140

• Ombrophila violascens Rehm, Rabenh. Krypt.-Fl., Edn 2 (Lipsk) 1.3(lief. 34): 478 (1891)

• Peziza janthina Fries (1822), Systema mycologicum, 2(1), p. 130

• Peziza pura Persoon (1796), Observationes mycologicae seu descriptiones tam novorum quam notabilium fungorum, 1, p. 40 (Basionyme) Sanctionnement : Fries (1822)

• Peziza violacea (Hedwig) J.F. Gmelin (1792), Systema naturae, Edn 13, 2, p. 1452 (nom. nielegalny.)

• Phialea janthina (Persoon) Gillet (1880), Champignons de France, les discomycètes, p. 102

• Phialea lilacea Quélet (1880), Grevillea, 8(47), p. 116

• Tremella saccharina var. foliacea (Bres.) Bref.

Źródła:

Zdjęcie 1 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)

Zdjęcie 2 - Autor: Holger Krisp (CC BY 3.0 Unported)

Zdjęcie 3 - Autor: Christian Grenier (Domena publiczna)

Zdjęcie 4 - Autor: Christian Grenier (Domena publiczna)

Zdjęcie 5 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)