Strobilurus stephanocystis
Co warto wiedzieć
Strobilurus stephanocystis jest grzybem jadalnym, ale nie jest obfity i raczej wyjątkowo rośnie w ilości, kiedy warto go zbierać. Kolor kapelusza jest początkowo biały, a następnie ciemnieje do żółto-brązowego. Ze względu na częste i masowe występowanie, zbierany jest głównie z sosny (Strobilurus esculentus).
Jego podziemna część pokryta jest gęstymi, długimi włoskami. Jeśli spróbujesz ostrożnie wykopać grzyba z "korzeniem", zawsze znajdziesz na końcu starą szyszkę sosnową.
Inne nazwy: Rosyjska czapeczka stożkowa.
Identyfikacja grzyba
Kapelusz
10-25 mm średnicy, początkowo pofałdowana, później spłaszczona, czasami z tępym centralnym grzbietem, gładka, matowa po wyschnięciu, od białej do ciemnobrązowej lub rdzawobrązowej. Krawędź kapelusza, czasami jaśniejsza niż jego środek, może być lekko szczotkowana, gdy jest mokra.
Łodyga
20-80 x 1-3 mm, gładki, jajowaty, żółto-krwisty, białawy bezpośrednio pod kapeluszem, u podstawy aż do wierzchołka, brązowy i blady, twardy i elastyczny, często długo ukorzeniony (część podziemna może być dłuższa niż część nadziemna). Łodyga jest bardzo twarda.
Miąższ
Miąższ jest cienki, biały.
Taste
Smak jest łagodny i przyjemny.
Siedlisko
Rośnie obficie na szyszkach sosnowych zwykle zanurzonych w ziemi, pozornie z gleby, często w niskiej trawie lub w mchu, pod sosnami, w lasach, w parkach miejskich, ale także pod pojedynczymi drzewami. Sezon owocowy trwa od kwietnia do maja.
Synonimy
Collybia stephanocystis Kühner & Romagn. 1953
Pseudohiatula stephanocystis Kühner & Romagn. ex Hora 1960
Marasmius esculentus subsp. pini
Źródła:
Zdjęcie 1 - Autor: Nina Filippova (CC BY 4.0 International)
Zdjęcie 2 - Autor: Anna Baykalova (anna_ru) (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 3 - Autor: Anna Baykalova (anna_ru) (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 4 - Autor: Jerzy Opioła (CC BY-SA 4.0 International)
Zdjęcie 5 - Autor: Irene Andersson (irenea) (CC BY-SA 3.0 Unported)
