Cortinarius rufoolivaceus
Τι πρέπει να γνωρίζετε
Το Cortinarius rufoolivaceus αναγνωρίζεται από το αμπελοκόκκινο χρώμα του καλύμματος και το ολιβένιο των βράγχιων, που δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής κανενός συλλέκτη.
Το είδος αυτό είναι πολύ σπάνιο στη φύση, γι' αυτό και σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες καταχωρήθηκε στο Κόκκινο Βιβλίο ως απειλούμενο είδος.
Αναγνώριση μανιταριών
Καπάκι
5-10 (12) cm, κυρτό, στη συνέχεια επίπεδο, ενίοτε και καταθλιπτικό. Επιδερμίδα πολύ παχύρρευστη-γλουτινώδης, λεία με μεμβρανώδη υπολείμματα από πέπλο με χρώμα αμπέλου, καρμίνιο-ροζ ή κόκκινο του κρασιού, πιο ωχρό προς το περιθώριο, μερικές φορές πρασινωπό, ιδίως στην ποικιλία pallidus.
Ψαλίδια
Πυκνό, εύθραυστο, ελαφρώς οδοντωτό, προσαρτημένο-σχισμένο, ανοιχτό λαδί.
Στέλεχος
Άλλοτε εύσωμο, άλλοτε λεπτότερο, μήκος έως 12 cm, πλάτος 15 mm, κυλινδρικό, ανοιχτό πρασινοκόκκινο, βολβοειδές, βολβός σε σχήμα κρεμμυδιού, που εκβάλλει από ένα κρασοκόκκινο πέπλο.
Σάρκα
Χλωμό στον χυμό, πρασινωπό στον μίσχο, κοκκινωπό-λιλά στο βολβό.
Οσμή και γεύση
Η οσμή
είναι μάλλον δυσάρεστη και η γεύση είναι πικρή.
Βιότοπος
Κάτω από πλατύφυλλα ιδίως σε θερμό κλίμα (βελανιδιές, ολμοβελανιδιές, κέρατα).
Χημικές αντιδράσεις
Στο καπάκι το KOH (ή NaOH) είναι αμέσως πράσινο, και στη συνέχεια σιγά-σιγά κόκκινο.
Σπόροι
Λεμονόσχημα, χονδροειδώς βερύκοκα 10-13 x 6-7,5.
Συνώνυμα
Cortinarius decoratus Bataille
Cortinarius orichalceus var. russus Quél. p.p.
Hydrophorus rufolividus Battara
Agaricus Cortinaria rufoolivaceus Alb. & Schwein
Cortinarius rufoolivaceus var. decoratus Bataille
Cortinarius russus ss. Quélet, sec. Konrad & Maublanc
Cortinarius testaceus Cooke 1883- Cortinarius vinosus Cooke 1883
Πηγές:
Φωτογραφία 1 - Συγγραφέας: federicocalledda (Αναφορά-Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνής)
Φωτογραφία 2 - Συγγραφέας: Ν: federicocalledda (Αναφορά-Μη Εμπορική Χρήση 4.0 Διεθνές)
Φωτογραφία 3 - Συγγραφέας: nschwab (Αναφορά δικαιωμάτων-μη εμπορικής χρήσης 4.0 Διεθνής)
