Resupinatus applicatus
O que deve saber
Resupinatus applicatus é uma espécie de fungo da família Tricholomataceae. É conhecido pelo seu pequeno tamanho, chapéu em forma de leque invertido, cor chocolate a preta, base tomentosa, lâminas radiantes, pseudo-talo minúsculo, polpa gelatinosa, fragmentos lisos brancos a arredondados, e crescimento em madeira e casca de madeira dura, particularmente no reverso. Quando jovem, é completamente resupinado, mas à medida que o chapéu se desenvolve, forma-se um pequeno caule e o chapéu destaca-se do substrato, revelando um tomentum esbranquiçado perto do ponto de fixação. Este tomentum expande-se, torna-se cinzento e depois enegrece quando maduro. Não é comestível.
Este fungo sapróbio é comum na América do Norte, Europa e Austrália, crescendo em madeira em decomposição. Para o localizar, procurar o pequeno agárico séssil virando ramos decíduos húmidos. Também pode ser encontrada em caules em pé ou em ramos pendentes, onde os corpos de frutificação podem crescer lateralmente.
Originalmente descrita como Agaricus applicatus por August Batsch em 1786, foi mais tarde transferida para Resupinatus por Samuel Gray em 1821.
Outros nomes: Oysterling fumado, Black Jelly Oyster, alemão (Borstiger Gallertblättling, Flaumiger Liliputseitling, Flaumiger Zwergseitling), holandês (Kaal dwergoortje), sueco (Strimmussling).
Identificação do cogumelo
-
Tampa
0.08-0.47 polegadas (0.2-1.2 cm) de diâmetro, convexo, achatado, redondo, oval, em forma de rim ou em forma de concha, frequentemente assimétrico, séssil ou com um caule curto, crescendo lateralmente ou no topo da base. A superfície do chapéu é inicialmente fibrosa e lanosa ou escamosa, tornando-se mais tarde nua, enrugada ou com cicatrizes, variando em cor de ocre pálido a cinzento, cinzento escuro, cinzento acastanhado ou preto com a idade, clareando para esbranquiçado quando seco.
-
Brânquias
As brânquias são finas, com cristas intermédias, começando por ser ocre pálido, acinzentado, cinzento-escuro ou cinzento-castanho, escurecendo com a idade para preto.
-
Caule
Ausente ou muito curto, excêntrico.
-
Carne
A polpa é fina, gelatinosa, gomosa.
-
Esporos
3.5-6.5 μm, quase redondo, incolor.
-
Impressão de esporos
Branco.
-
Habitat
O fungo é sapróbio e cresce de agosto até ao final de outubro, em florestas de folha caduca, em ramos e troncos mortos de árvores de folha caduca, especialmente na parte inferior, muitas vezes em grandes grupos.
Espécies semelhantes
-
Resupinatus trichotis
De aspeto semelhante, os espécimes jovens podem ser difíceis de determinar com certeza. À medida que amadurecem, forma-se internamente um feltro escuro junto ao ponto de fixação.
-
Resupinatus kavinii
Tem um chapéu pequeno, de feltro acinzentado.
-
Resupinatus striatulus
Muito mais pequeno, com um chapéu liso a pulverulento, variando de branco e tomentoso a franjado no ponto de fixação. Cresce em madeira descascada de folhosas e coníferas.
Sinónimos
-
Agaricus applicatus Batsch (1786), Elenchus fungorum, continuatio prima, p. 171, tab. 24, fig. 125
-
Acanthocystis applicatus (Batsch) Kühner (1926), Le Botaniste, 17(1-4), p. 1116
-
Agaricus epixylon Bulliard (1792), Herbier de la France, 12, tab. 581, fig. 2
-
Agaricus epixylon subsp.* coccodesPersoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17, aba. 25, fig. 3-a ("cocoodes")
-
Agaricus epixylon var. ß pezizoides Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 16
-
Agaricus kerneri Wettstein (1887), Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, mathematisch-naturwissenschaftliche klasse, Abt. 1, 94, p. 68
-
Agaricus lenticula Kalchbrenner (1880), Grevillea, 8(48), p. 151, tab. 142, fig. 3
-
Agaricus merulinus Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17
-
Agaricus pezizoides Nees & T. Nees (1818), Nova ata physico-medica Academiae Caesarea Leopoldino-Carolinae naturae curiosorum, 9, p. 249, tab. 6, fig. 18
-
Agaricus ponticola Lasch (1828), Linnaea, Ein journal für die botanik, 3, p. 418
-
Agaricus striatulus var. ßß hirsutulusAlbertini & Schweinitz (1805), Conspectus fungorum in Lusatiae superioris, p. 232
-
Calathinus applicatus (Batsch) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47
-
Calathinus applicatus var. pezizoides (Persoon) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47
-
Campanella merulina (Persoon) Singer (1961), Persoonia, 2(1), p. 33
-
Cantharellus congregatus Montagne (1842), Annales des sciences naturelles, botanique, série 2, 18, p. 21
-
Crepidotus pezizoides (Persoon) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, p. 74
-
Dendrosarcus kerneri (Wettstein) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 464
-
Dendrosarcus lenticula (Kalchbrenner) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 464
-
Dendrosarcus membranaceus (Scopoli) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 463
-
Derminus pezizoides (Persoon) Hennings (1898), em Engler & Prantl, Die natürlichen pflanzenfamilien, 1(1**), p. 240
-
Geopetalum striatulum var. applicatum (Batsch) Kühner & Romagn., 1954
-
Hohenbuehelia applicata (Batsch) Zerova & Peresipkin (1979), Viznachnik Ukraini, 5, Basidiomycetes, p. 115
-
Laschia congregata (Montagne) Patouillard (1900), Essai taxonomique sur les familles et les genres des Hyménomycètes, p. 129
-
Merulius epixylon (Bulliard) Roussel (1806), Flore du Calvados et des terreins adjacens, Edn 2, p. 69
-
Phyllotus applicatus (Batsch) P. Karsten (1879), Bidrag till kännedom af Finlands natur och folk, 32, p. 94
-
Pleurotus applicatus (Batsch) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, p. 105
-
Pleurotus kerneri (Wettstein) Saccardo (1891), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 9, p. 49
-
Pleurotus lenticula (Kalchbrenner) Saccardo (1887), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 5, p. 380
-
Pleurotus reniformis ss. Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 149
-
Scytinotopsis applicatus (Batsch) Singer (1936), Annales mycologici, edii in notitiam scientiae mycologicae universalis, 34(4-5), p. 333
-
Urospora applicata (Batsch) Singer (1936), Beihefte zum botanischen centralblatt, zweite abteilung, 56(1-2), p. 145
Fontes:
Foto 1 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)
Foto 2 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Genérico)
Foto 3 - Autor: Lukas de Londres, Inglaterra (CC BY-SA 2).0 Generic)
Foto 4 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)




