Mycena meliigena
Co powinieneś wiedzieć
Mycena meliigena to bardzo mały grzyb, który pojawia się w pęknięciach czarnej kory dębu ostrolistnego w bardzo wilgotnym środowisku. Cienka łodyga rozciąga się poziomo od pnia, ale skręca się do pionu, aby utrzymać półkulisty kapelusz.
Podczas wilgotnych i niezbyt mroźnych zim Mycena meliigena nagle wyrasta obficie z kory, zwykle między porostami i mchem, a nie z drewna. Na obszarach zalesionych mogą występować setki dębów. Jednak piękno jest ulotne. Gdy wilgoć zniknie, Mycena meliigena również.
Mycena meliigena jest słabo jadalny. Grzyb ma łagodny smak. Jego zapach można opisać jako ziemisty i zgniły.
Identyfikacja grzyba
Kapelusz
5-10 mm średnicy, półkuliste, paraboliczne do wypukłych, często nieco spłaszczone lub zagłębione centralnie, siarczanowe, półprzezroczyste, prążkowane, pruinozowe, winnoczerwone, brązowaworóżowe, ciemnofioletowe lub bladobrązowe z liliowym odcieniem, z wiekiem bardziej brązowawe.
Skrzela
6-14 sięgający trzonu, szeroki, brzeg wypukły, przylegający, mniej lub bardziej zbiegający z krótkim ząbkiem, początkowo jednobarwny z kapeluszem, następnie białawy, a na końcu mniej lub bardziej sepiowo-szaro-brązowy, brzeg jaśniejszy.
Trzon
4-20 x 0.2-1 mm, pruinozowy do biało-kłaczkowatego, błyszczący, staje się błyszczący, mniej lub bardziej zbieżny z kapeluszem, podstawa gęsto pokryta długimi, białymi włóknami.
Zapach
Brak.
Siedlisko
Na (zwykle pokrytej mchem) korze różnych żywych drzew liściastych. Od jesieni do zimy. Powszechny w południowo-wschodniej Norwegii, rzadki gdzie indziej.
Cechy mikroskopowe
Basidia 30-36 x 10.5-13.5 µm, maczugowate, 2- lub 4-porowate. Zarodniki z 4-porowatych podstawek 8-11 x 8-9.5 µm, od 2-porowatych podstawek do 14.5 µm, Qav ˜ 1.1, kuliste do subkulistych, amyloidalne. Cheilocystidia 15-40 x 6-14 µm, występujące w mieszaninie z podstawkami, maczugowate, pokryte nierównomiernie rozmieszczonymi, prostymi do rozgałęzionych, zakrzywionymi do krętych wyrostkami do 12.5 µm długości. Pleurocystidia nieobecna. Dekstrynoid trama blaszkowaty. Strzępki pileipellis 2.5-9 µm szerokości, pokryta brodawkami lub cylindrycznymi naroślami. Strzępki warstwy korowej łodygi rozwidlone, komórki końcowe do 80 µm długości, zwykle smukłe, maczugowate, rozwidlone. Zaciski są obecne w formie 4-porowatej, nieobecne w formie 2-porowatej.
Taksonomia i etymologia
Mycena meliigena (rodzaj: żeński) został naukowo opisany przez P.A. Saccardo i skutecznie opublikowany w 1887 roku. Nazwa Mycena meliigena jest kombinacją typów. Mycena meliigena ma status legalny.
Klasyfikacja naukowa Mycena meliigena to Fungi, Dikarya, Basidiomycota, Agaricomycotina, Agaricomycetes, Agaricomycetidae, Agaricales, Mycenaceae, Mycena. Więcej informacji można znaleźć na stronie P.A. Saccardo (1887, str. 302).
Synonimy
Agaricus meliigena Berk. & Cooke
Mycena meliigena f. alba Courtec.
Prunulus meliigena (Berk. & Cooke) Murrill
Źródła:
Zdjęcie 1 - Autor: Sava Krstic (sava) (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 2 - Autor: Vasyliuk Oleksij (CC BY-SA 4.0 Międzynarodowy)
Zdjęcie 3 - Autor: Arne Aronsen/Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 4 - Autor: Michel Langeveld (CC BY-SA 4.0 International)
Zdjęcie 5 - Autor: zaca (CC BY-SA 3.0 Unported)
