Resupinatus applicatus

Wat je moet weten

Resupinatus applicatus is een schimmelsoort uit de Tricholomataceae familie. Hij staat bekend om zijn kleine formaat, omgekeerde waaiervormige hoed, chocolade tot zwarte kleur, tomentose basis, uitwaaierende bladen, kleine pseudosteel, gelatineachtig vlees, witte tot afgeronde gladde fragmenten, en groei op hout en hardhoutschors, vooral op de achterkant. Als het jong is, is het volledig resupinaat, maar als de hoed zich ontwikkelt, vormt zich een klein steeltje en laat de hoed los van het substraat, waarbij een witachtig tomentum zichtbaar wordt in de buurt van het aanhechtingspunt. Deze tomentum zet uit, wordt grijs en wordt zwart als hij volwassen is. Hij is niet eetbaar.

Deze saprobische zwam komt algemeen voor in Noord-Amerika, Europa en Australië en groeit op rottend hout. Om hem te vinden, zoek je naar de kleine sessiele zwam door vochtige bladverliezende takken om te draaien. Hij kan ook gevonden worden op staande stengels of hangende takken, waar de vruchtlichamen zijwaarts kunnen groeien.

Oorspronkelijk beschreven als Agaricus applicatus door August Batsch in 1786, later overgezet naar Resupinatus door Samuel Gray in 1821.

Andere namen: Gerookte Oesterling, Zwarte Gelei-oester, Duits (Borstiger Gallertblättling, Flaumiger Liliputseitling, Flaumiger Zwergseitling), Nederland (Kaal dwergoortje), Zweden (Strimmussling).

Paddenstoel identificatie

1. Kap

   0.08-0.47 centimeter (0.2-1.2 cm) in diameter, convex verspreid, plat verspreid, rond, ovaal, niervormig of schelpvormig, vaak asymmetrisch, sessiel of met een korte steel, zijdelings groeiend of bovenop aan de basis. Het oppervlak van de hoed is aanvankelijk wollig-vezelig of schilferig, maar wordt later kaal, gerimpeld of met littekens bedekt. De kleur varieert van bleek oker tot grijsachtig, donkergrijs, bruingrijs of zwart naarmate de hoed ouder wordt en wordt witachtig als hij gedroogd is.

2. Lamellen

   De lamellen zijn dun, met tussenliggende richels, ze beginnen als bleek oker, grijzig, donkergrijs of bruingrijs en worden donkerder naarmate ze ouder worden, tot ze zwart zijn.

3. Stam

   Ontbrekend of zeer kort, excentrisch.

4. Vlees

   Het vruchtvlees is dun, gelatineachtig, gomachtig.

5. Sporen

   3.5-6.5 μm, bijna rond, kleurloos.

6. Sporenafdruk

   Wit.

7. Habitat

   De schimmel is saprobisch, en groeit van augustus tot eind oktober in loofbossen op dode gevallen takken en stammen van loofbomen, vooral op het onderste deel, vaak in grote clusters.

Vergelijkbare soorten

1. Resupinatus trichotis

   Vergelijkbaar qua uiterlijk, jonge exemplaren kunnen moeilijk met zekerheid te determineren zijn. Naarmate hij rijper wordt, vormt zich inwendig een donker vilt bij het aanhechtingspunt.

2. Resupinatus kavinii

   Heeft een klein, grijsviltig hoedje.

3. Resupinatus striatulus

   Veel kleiner met een gladde tot poederige hoed, variërend van wit en viltig tot gefranjerd op het aanhechtingspunt. Groeit op geschild hardhout en naaldhout.

Synoniemen

• Agaricus applicatus Batsch (1786), Elenchus fungorum, continuatio prima, p. 171, lipje. 24, vijg. 125

• Acanthocystis applicatus (Batsch) Kühner (1926), Le Botaniste, 17(1-4), p. 1116

• Agaricus epixylon Bulliard (1792), Herbier de la France, 12, tab. 581, fig. 2

• Agaricus epixylon subsp.* coccodesPersoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17, tab. 25, vijg. 3-a ('cocoodes')

• Agaricus epixylon var. ß pezizoides Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 16

• Agaricus kerneri Wettstein (1887), Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, mathematisch-naturwissenschaftliche klasse, Abt. 1, 94, p. 68

• Agaricus lenticula Kalchbrenner (1880), Grevillea, 8(48), p. 151, tab. 142, afb. 3

• Agaricus merulinus Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17

• Agaricus pezizoides Nees & T. Nees (1818), Nova acta physico-medica Academiae Caesarea Leopoldino-Carolinae naturae curiosorum, 9, p. 249, tab. 6, fig. 18

• Agaricus ponticola Lasch (1828), Linnaea, Ein journal für die botanik, 3, p. 418

• Agaricus striatulus var. ßß hirsutulusAlbertini & Schweinitz (1805), Conspectus fungorum in Lusatiae superioris, p. 232

• Calathinus applicatus (Batsch) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47

• Calathinus applicatus var. pezizoides (Persoon) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47

• Campanella merulina (Persoon) Singer (1961), Persoonia, 2(1), p. 33

• Cantharellus congregatus Montagne (1842), Annales des sciences naturelles, botanique, série 2, 18, p. 21

• Crepidotus pezizoides (Persoon) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, p. 74

• Dendrosarcus kerneri (Wettstein) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 464

• Dendrosarcus lenticula (Kalchbrenner) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 464

• Dendrosarcus membranaceus (Scopoli) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, p. 463

• Derminus pezizoides (Persoon) Hennings (1898), in Engler & Prantl, Die natürlichen pflanzenfamilien, 1(1**), p. 240

• Geopetalum striatulum var. applicatum (Batsch) Kühner & Romagn., 1954

• Hohenbuehelia applicata (Batsch) Zerova & Peresipkin (1979), Viznachnik Ukraini, 5, Basidiomyceten, p. 115

• Laschia congregata (Montagne) Patouillard (1900), Essai taxonomique sur les familles et les genres des Hyménomycètes, p. 129

• Merulius epixylon (Bulliard) Roussel (1806), Flore du Calvados et des terreins adjacens, Edn 2, p. 69

• Phyllotus applicatus (Batsch) P. Karsten (1879), Bidrag till kännedom af Finlands natur och folk, 32, p. 94

• Pleurotus applicatus (Batsch) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, p. 105

• Pleurotus kerneri (Wettstein) Saccardo (1891), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 9, p. 49

• Pleurotus lenticula (Kalchbrenner) Saccardo (1887), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 5, p. 380

• Pleurotus reniformis ss. Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 149

• Scytinotopsis applicatus (Batsch) Singer (1936), Annales mycologici, edii in notitiam scientiae mycologicae universalis, 34(4-5), p. 333

• Urospora applicata (Batsch) Singer (1936), Beihefte zum botanischen centralblatt, zweite abteilung, 56(1-2), p. 145

Bronnen:

Foto 1 - Auteur: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Algemeen)

Foto 2 - Auteur: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Algemeen)

Foto 3 - Auteur: Lukas uit Londen, Engeland (CC BY-SA 2.0 Algemeen)

Foto 4 - Auteur: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Algemeen)