Resupinatus applicatus

Τι πρέπει να γνωρίζετε

Το Resupinatus applicatus είναι είδος μύκητα της οικογένειας Tricholomataceae. Είναι γνωστό για το μικρό του μέγεθος, το ανεστραμμένο καπάκι σε σχήμα βεντάλιας, το σοκολατί έως μαύρο χρώμα, την τομενώδη βάση, τα ακτινωτά πτερύγια, το μικροσκοπικό ψευδοστέλεχος, τη ζελατινώδη σάρκα, τα λευκά έως στρογγυλεμένα λεία θραύσματα και την ανάπτυξή του σε ξύλο και φλοιό σκληρών ξύλων, ιδιαίτερα στην πίσω πλευρά του. Όταν είναι νεαρός, είναι εντελώς ρεζουπίνικος, αλλά καθώς αναπτύσσεται το κάλυμμα, σχηματίζεται ένα μικροσκοπικό στέλεχος και το κάλυμμα αποκολλάται από το υπόστρωμα, αποκαλύπτοντας ένα λευκωπό τομάρι κοντά στο σημείο προσκόλλησης. Αυτό το φυτό επεκτείνεται, γίνεται γκρι και στη συνέχεια μαυρίζει όταν ωριμάσει. Δεν τρώγεται.

Αυτός ο σαπρόβιος μύκητας συναντάται συνήθως στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη και την Αυστραλία και αναπτύσσεται σε αποσυντιθέμενο ξύλο. Για να το εντοπίσετε, αναζητήστε το μικρό αδρομερές αγαρύφαλλο αναποδογυρίζοντας υγρά φυλλοβόλα κλαδιά. Μπορεί επίσης να βρεθεί σε όρθια στελέχη ή κρεμαστά κλαδιά, όπου τα καρποφόρα σώματα μπορεί να αναπτυχθούν πλευρικά.

Αρχικά περιγράφηκε ως Agaricus applicatus από τον August Batsch το 1786, αλλά αργότερα μεταφέρθηκε στο Resupinatus από τον Samuel Gray το 1821.

Άλλες ονομασίες: Smoked Oysterling, Black Jelly Oyster, Γερμανικά (Borstiger Gallertblättling, Flaumiger Liliputseitling, Flaumiger Zwergseitling), Ολλανδικά (Kaal dwergoortje), Σουηδία (Strimmussling).

Αναγνώριση μανιταριών

1. Καπάκι

   0.08-0.47 ίντσες (0.2-1.2 cm) σε διάμετρο, με κυρτό άνοιγμα, επίπεδο άνοιγμα, στρογγυλά, ωοειδή, νεφροειδή ή κελυφοειδή, συχνά ασύμμετρα, άμισχα ή με κοντό στέλεχος, που αναπτύσσονται πλάγια ή στην κορυφή της βάσης. Η επιφάνεια του καλύμματος είναι αρχικά μαλλιαρή-ινώδης ή φολιδωτή, ενώ αργότερα γίνεται γυμνή, ρυτιδωμένη ή σημαδεμένη, με χρώμα που ποικίλλει από ανοιχτόχρωμη ώχρα έως γκριζωπό, σκούρο γκρι, καστανόγκριζο ή μαύρο με την ηλικία, ενώ όταν αποξηραίνεται φωτίζεται σε υπόλευκο.

2. βράγχια

   Τα βράγχια είναι λεπτά, με ενδιάμεσες κορυφογραμμές, ξεκινούν ως ανοιχτόχρωμα ώχρα, γκριζωπά, σκούρα γκριζωπά ή καστανόγκριζα και σκουραίνουν με την ηλικία σε μαύρα.

3. Στέλεχος

   Λείπει ή είναι πολύ κοντός, έκκεντρος.

4. Σάρκα

   Η σάρκα είναι λεπτή, ζελατινώδης, κολλώδης.

5. Σπόροι

   3.5-6.5 μm, σχεδόν στρογγυλά, άχρωμα.

6. Εκτύπωση σπορίων

   Λευκό.

7. Βιότοπος

   Ο μύκητας είναι σαπρόβιος και αναπτύσσεται από τον Αύγουστο έως το τέλος Οκτωβρίου, σε φυλλοβόλα δάση, σε ξερά πεσμένα κλαδιά και κορμούς φυλλοβόλων δέντρων, ιδίως στο κάτω μέρος, συχνά σε μεγάλες συστάδες.

Παρόμοια είδη

1. Resupinatus trichotis

   Παρόμοια εμφάνιση, τα νεαρά δείγματα μπορεί να είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με βεβαιότητα. Καθώς ωριμάζει, σχηματίζεται μια σκούρα τσόχα εσωτερικά κοντά στο σημείο προσκόλλησης.

2. Resupinatus kavinii

   Έχει μικρό, γκριζωπό καπάκι.

3. Resupinatus striatulus

   Πολύ μικρότερο με λείο έως κονιορτοειδές κάλυμμα, που κυμαίνεται από άσπρο και πυκνόστιβο έως κροσσωτό στο σημείο προσκόλλησης. Αναπτύσσεται σε ξεφλουδισμένο ξύλο σκληρών και κωνοφόρων δέντρων.

Συνώνυμα

• Agaricus applicatus Batsch (1786), Elenchus fungorum, continuatio prima, p. 171, καρτέλα. 24, fig. 125

• Acanthocystis applicatus (Batsch) Kühner (1926), Le Botaniste, 17(1-4), p. 1116

• Agaricus epixylon Bulliard (1792), Herbier de la France, 12, καρτέλα. 581, εικ. 2

• Agaricus epixylon subsp.* coccodesPersoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17, καρτέλα. 25, εικ. 3-a ("cocoodes")

• Agaricus epixylon var. ß pezizoides Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 16

• Agaricus kerneri Wettstein (1887), Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, mathematisch-naturwissenschaftliche klasse, Abt. 1, 94, p. 68

• Agaricus lenticula Kalchbrenner (1880), Grevillea, 8(48), σ. 151, καρτέλα. 142, εικ. 3

• Agaricus merulinus Persoon (1828), Mycologia europaea, seu complet omnium fungorum in variis europaeae regionibus detectorum enumeratio, 3, p. 17

• Agaricus pezizoides Nees & T. Nees (1818), Nova acta physico-medica Academiae Caesarea Leopoldino-Carolinae naturae curiosorum, 9, p. 249, καρτέλα. 6, εικ. 18

• Agaricus ponticola Lasch (1828), Linnaea, Ein journal für die botanik, 3, p. 418

• Agaricus striatulus var. ßß hirsutulusAlbertini & Schweinitz (1805), Conspectus fungorum in Lusatiae superioris, p. 232

• Calathinus applicatus (Batsch) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47

• Calathinus applicatus var. pezizoides (Persoon) Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, p. 47

• Campanella merulina (Persoon) Singer (1961), Persoonia, 2(1), σ. 33

• Cantharellus congregatus Montagne (1842), Annales des sciences naturelles, botanique, série 2, 18, p. 21

• Crepidotus pezizoides (Persoon) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, σελ. 74

• Dendrosarcus kerneri (Wettstein) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, σ. 464

• Dendrosarcus lenticula (Kalchbrenner) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, σ. 464

• Dendrosarcus membranaceus (Scopoli) Kuntze (1898), Revisio generum plantarum, 3, σελ. 463

• Derminus pezizoides (Persoon) Hennings (1898), στο Engler & Prantl, Die natürlichen pflanzenfamilien, 1(1**), σ. 240

• Geopetalum striatulum var. applicatum (Batsch) Kühner & Romagn., 1954

• Hohenbuehelia applicata (Batsch) Zerova & Peresipkin (1979), Viznachnik Ukraini, 5, Basidiomycetes, p. 115

• Laschia congregata (Montagne) Patouillard (1900), Essai taxonomique sur les familles et les genres des Hyménomycètes, p. 129

• Merulius epixylon (Bulliard) Roussel (1806), Flore du Calvados et des terreins adjacens, Edn 2, p. 69

• Phyllotus applicatus (Batsch) P. Karsten (1879), Bidrag till kännedom af Finlands natur och folk, 32, p. 94

• Pleurotus applicatus (Batsch) P. Kummer (1871), Der fürher in die pilzkunde, p. 105

• Pleurotus kerneri (Wettstein) Saccardo (1891), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 9, p. 49

• Pleurotus lenticula (Kalchbrenner) Saccardo (1887), Sylloge fungorum omnium hucusque cognitorum, 5, σελ. 380

• Pleurotus reniformis ss. Quélet (1886), Enchiridion fungorum in Europa media et praesertim in Gallia vigentium, σ. 149

• Scytinotopsis applicatus (Batsch) Singer (1936), Annales mycologici, edii in notitiam scientiae mycologicae universalis, 34(4-5), p. 333

• Urospora applicata (Batsch) Singer (1936), Beihefte zum botanischen centralblatt, zweite abteilung, 56(1-2), p. 145

Πηγές:

Φωτογραφία 1 - Συγγραφέας: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)

Φωτογραφία 2 - Συγγραφέας: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)

Φωτογραφία 3 - Συγγραφέας: Lukas από London, England (CC BY-SA 2.0 Γενικά)

Φωτογραφία 4 - Συγγραφέας: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)