Leocarpus fragilis
Wat je moet weten
Leocarpus fragilis is eigenlijk geen schimmel. Het is een slijmvorm. Slijmzwammen werden vroeger ingedeeld bij de schimmels, maar tegenwoordig behoren ze tot de klasse van de echte slijmzwammen, Myxomyceten.
Deze slijmzwam komt wereldwijd voor en leeft meestal in schaduwrijke, koele, vochtige gebieden. Hij groeit op rottende bladeren en boomstammen.
Vruchtlichamen zijn erg klein, 2 mm in diameter. Ze zijn eivormig en hun kleur varieert van levendig geel tot roodbruin. Het oppervlak is zeer glad en glanzend. Hij is meestal geel en eet schimmelsporen, bacteriën en andere microben. Het is geen schimmel. Het is gemakkelijk te verwarren met Fuligo septica, met gele kleur, maar zonder zichtbare vruchtlichamen.
Het is belangrijk om te weten dat slijmzwammen erg gevoelig zijn voor omgevingsfactoren. De beste tijd om de plasmodiale fase te observeren is direct na een periode van regen. De overgang van de plasmodiale fase naar de sporenvormende fase gaat snel, letterlijk van de ene op de andere dag.
Levenscyclus
De belangrijkste vegetatieve fase van dit organisme bestaat uit de plasmodium (de actieve, mobiele, stromende fase), een membraangebonden, reusachtige enkele cel, die meerdere kernen bevat. Tijdens deze fase zoekt het organisme naar voedsel, kruipt het over rottend materiaal en verspreidt het zich met een indrukwekkende snelheid, tot een centimeter per uur! De plasmodium omringt zijn voedsel en scheidt enzymen af om het te verteren.
De plasmodium genereert netwerken van protoplasmatische 'aderen' die fungeren als tunnels voor transport van voedingsstoffen. In deze fase is Leocarpus fragilis heel gemakkelijk te zien, en lijkt van een afstand bijna op eigeel dat op rottende boomstammen en bladeren is gemorst.
Wanneer de plasmodium de beschikbare voedingsstoffen uitput in de aanwezigheid van zichtbaar licht, differentieert het zich in gespecialiseerde vruchtlichamen, sporangia genaamd, waar sporen worden gevormd. Deze vruchtlichamen scheuren uiteindelijk, waardoor de sporen vrijkomen in de omgeving.
In deze fase kan Leocarpus fragilis worden verward met clusters insecteneieren en wordt deze slijmvorm meestal de 'Insect-Egg Slime Mold' genoemd.
De overgang van de plasmodiale fase naar de sporenvormende fase gaat snel, letterlijk van de ene op de andere dag.
Wanneer de vruchtlichamen voor het eerst verschijnen, zijn ze fel oranje en onmogelijk te missen, maar dit stadium is van korte duur. Binnen 24 uur verouderen ze en nemen ze dezelfde dofbruine kleur aan als de rottende bladeren en boomstammen, en kunnen ze moeilijk te herkennen zijn.
Slijmzwammen zijn geen plantenparasieten, maar kunnen jonge of kleine planten verwonden door ze te verstikken en te beschaduwen.
Bronnen:
Foto 1 - Auteur: Ryan Durand (CC BY 4.0 Internationaal)
Foto 2 - Auteur: Joshua Morris (Publiek Domein)
Foto 3 - Auteur: P Holroyd (CC BY 4.0 internationaal)
Foto 4 - Auteur: Peta McDonald (Publiek Domein)
