Postia stiptica
Wat je moet weten
Postia stiptica is een witte onregelmatig gevormde beugel tot 10 cm doorsnee, maar vaak minder. 1 tot 3 cm dik. Onderste (vruchtbare) oppervlak met buisjes en poriën; waterige druppels komen voornamelijk uit de randzone en de poriën. Zeer bittere smaak. Het kan okerbruin worden als het oud is. Het is oneetbaar.
Het is gemeld als een zwakke ziekteverwekker (Niemelä 2016), maar wordt meestal aangetroffen op stronken en de basis van omgevallen bomen, zelfs op wortels. De vruchtlichamen zijn wit, gesteeld, ruw aan de bovenkant en extreem bitter. De soort komt overal op het noordelijk halfrond voor in naaldbossen.
Andere namen: Bittere beugel.
Paddenstoel identificatie
Kap
Onregelmatige beugel; tot 10 cm diameter; soms ruwweg halfrond maar vaker schelpvormig en heel soms in de vorm van een scheve tol; 1 tot 3 cm dik; bovenste (onvruchtbare) oppervlak fijn fluweelachtig, oneffen; wit, bij het ouder worden licht okergeel; randen afgerond bij jonge exemplaren, meer scherp naarmate de vruchtlichamen ouder worden; onderste (vruchtbare) oppervlak met buisjes en poriën; waterige druppels worden voornamelijk uit de randzone en de poriën afgescheiden.
Buizen
De buisjes zijn wit en 2 tot 6 mm diep.
Poriën
De kleine poriën zijn ook wit en 3 tot 4 per mm groot.
Sporen
Langwerpig ellipsoïdaal tot cilindrisch, glad, 3.5-4.5 x 2-2.5µm; inamyloïd.
Sporenafdruk
Wit.
Geur en smaak
Sterke schimmelgeur; zeer bittere smaak.
Gelijksoortige soorten
Postia caesia is gelijkaardig maar heeft een blauwe tint en mist de waterige druppels die geassocieerd worden met de Bitterbeugel.
Taxonomie en naamgeving
Hoewel deze paddenstoel al in 1774 werd beschreven door Jacob Christian Schaeffer, die hem Boletus albidus noemde, dateert de basisnaam uit 1801, toen Christiaan Hendrik Persoon hem beschreef en de wetenschappelijke binominale naam Boletus stipticus gaf. De Zwitserse mycoloog Walter Jülich bracht deze soort onder in zijn huidige genus en stelde daarmee de huidige naam vast als Postia stiptica.
Synoniemen van Postia stiptica zijn onder andere Boletus albidus Schaeff., Boletus stipticus Pers., Polyporus stipticus (Pers.) Vr., Polyporus albidus (Schaeff.) Grondel, Leptoporus stipticus (Pers.) Quél., Polystictus albidus (Schaeff.) Cooke, Leptoporus albidus (Schaeff.) Bourdot & Galzin, Bjerkandera colliculosa P. Karst., Tyromyces stipticus (Pers.) Kotl. & Pouzar, en Oligoporus stipticus (Pers.) Gilb. & Ryvarden.
Postia, de genusnaam, werd vastgelegd door Elias Magnus Fries ter ere van de Zweedse natuuronderzoeker Hampus von Post (1822 - 1911).
De specifieke epitheton stiptica is een verwijzing naar de stiptische eigenschap van deze beugelzwam, waarvan wordt beweerd dat het het bloeden stopt als het op een open wond wordt aangebracht.
Bronnen:
Foto 1 - Auteur: Jerzy Opioła (CC BY-SA 3.0 Onbewerkt)
Foto 2 - Auteur: Jerzy Opioła (CC BY-SA 3.0 Onbewerkt)
Foto 3 - Auteur: Jerzy Opioła (CC BY-SA 3.0 Onbewerkt)
Foto 4 - Auteur: Jerzy Opioła (CC BY-SA 3.0 Onbewerkt)
