Mycena arcangeliana
Τι πρέπει να ξέρετε
Το Mycena arcangelianais είναι ένας μικρός κωνικός μύκητας με λευκωπό κάλυμμα. Στέλεχος πολύ μακρύτερο από τη διάμετρο του καλύμματος, κοίλο. Δεν έχει οσμή όταν είναι φρέσκο, αλλά αν συλλεχθεί αναπτύσσει φαρμακευτική (ιώδιο) οσμή καθώς στεγνώνει. Έχει γίνει γνωστό με διάφορες επιστημονικές ονομασίες και η ταξινομία του εξακολουθεί να είναι κάπως αμφισβητούμενη.
Τα μανιτάρια μπορούν να συγχέονται με τα παρόμοια Mycena flavescens. Έχουν ήπια γεύση, αλλά έντονη οσμή ιωδοφορμίου- δεν τρώγονται. Το είδος αναπτύσσεται σε ξερά ξύλα κατά τους φθινοπωρινούς μήνες και απαντάται σε όλη την Ευρώπη.
Άλλες ονομασίες: Άγγελος Bonnet, Late-season Bonnet
Αναγνώριση μανιταριών
Καπάκι
0.7 έως 2.5 cm σε διάμετρο- κωνικό, που γίνεται κωδωνοειδές και τελικά ευρέως ομφαλοειδές- λείο με ημιδιαφανείς ραβδώσεις- υδρόφιλο, γκριζοκάστανο με κίτρινη ή λαδί απόχρωση όταν είναι υγρό, στεγνώνει ανοιχτό γκρι.
Cheilocystidia
Τα άφθονα cheilocystidia (που ξεχωρίζουν από τις άκρες των βράγχιων) του μανιταριού Angel's Bonnet έχουν μήκος έως και 55μm- είναι πυριόσχημα (αχλαδόμορφα), με τις άκρες τους να φέρουν πολυάριθμα μικρά, λεπτά "βουρτσάκια". Τα πλευροκυστίδια (στις επιφάνειες των βράγχιων) είναι παρόμοια.
βράγχια
Προσκολλημένα ή ελαφρώς αποκλίνοντα- συνωστισμένα- λευκά, που μετατρέπονται σε ροζ-γκρι. Οι άκρες των βράγχιων είναι ελαφρώς οδοντωτές.
Στέλεχος
μήκος 4 έως 8 cm και διάμετρος 2 έως 4 mm- λευκά στην κορυφή (με λιλά απόχρωση όταν είναι νεαρά), το κάτω μέρος γκρι με λαδί απόχρωση- η βάση καλύπτεται από λευκές χνουδωτές τρίχες- δεν υπάρχει δακτύλιος.
Σπόροι
Ευρέως ελλειψοειδές έως πιπερόμορφο, λείο, 7-9 x 5-6μm- αμυγδαλώδες.
Αποτύπωμα σπόρου
Λευκό.
Οσμή και γεύση
Η οσμή του ιωδίου- η γεύση είναι ήπια αλλά όχι χαρακτηριστική.
Βιότοπος & Οικολογικός ρόλος
Κυρίως σε πεσμένες οξιές και φλαμουριές, αλλά περιστασιακά και σε άλλα πεσμένα σκληρόφυλλα δέντρα- κατ' εξαίρεση το είδος αυτό συναντάται σε σάπια ξύλα κωνοφόρων.
Παρόμοια είδη
-
Τα είδη απαντώνται τόσο σε δάση σκληρής όσο και σε δάση μαλακής ξυλείας στο δάπεδο ανάμεσα σε απορρίμματα φύλλων ή βελόνων ή σε λιβάδια. M. Το flavescens έχει συνήθως λευκότερο κάλυμμα και οσμή που θυμίζει ραπανάκι.
Mycena peyerimhoffi
Γνωστή από την Αλγερία, έχει παρόμοιο χρώμα καλύμματος με το M. arcangeliana, αλλά έχει κίτρινο στέλεχος.
Mycena limonia
Γνωστό από τις Κάτω Χώρες, έχει λεμονοκίτρινο κάλυμμα και στέλεχος και περισσότερα βράγχια.
-
Έχει γλυκιά γεύση.
Ταξινόμηση και ετυμολογία
Το Mycena arcangeliana περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Giacomo Bresadola- το είδος καταγράφηκε μαζί με 41 άλλα είδη που βρέθηκαν στην Πίζα, σε ένα άρθρο του Egidio Barsali που δημοσιεύθηκε στο Bollettino Della Societa Botanica Italiana (Δελτίο της Βοτανικής Εταιρείας της Ιταλίας).
Οι συγγραφείς Roger Phillips και Paul Sterry περιγράφουν αμφότεροι το όνομα Mycena oortiana ως συνώνυμο- M. oortiana ήταν ένα όνομα που δόθηκε από τον Frederich Hora το 1960 με βάση το όνομα του Robert Kühner του 1938 για την ποικιλία Mycena arcangeliana var. oortiana, ένα άκυρο όνομα. Ο Phillips είχε θεωρήσει νωρίτερα το M. arcangeliana var. oortiana ως συνώνυμο της M. oortiana, και η MycoBank το αναφέρει ως συνώνυμο του Mycena olivascens του Lucien Quélet.
Ωστόσο, το Index Fungorum απαριθμεί και τα δύο M. olivascens και Kühner's Mycena vitilis var. olivascens ως συνώνυμα του M. arcangeliana. Το ειδικό επίθετο arcangeliana μπορεί να είναι προς τιμήν του Giovanni Arcangeli, ο οποίος συνέλεξε το είδος στο Orto botanico di Pisa. M. Το arcangeliana είναι ευρέως γνωστό ως αγγελικό καπό ή καπό της όψιμης εποχής.
Εντός του γένους Mycena, βρίσκεται στην ενότητα Filipedes, λόγω των χηλοκυστιδίων που καλύπτονται από ομοιόμορφα διατεταγμένες, κοντές κυλινδρικές εκβλαστήσεις, καθώς και λόγω του μεγέθους και της εμφάνισής του στο ξύλο. Μπορεί να διαχωριστεί από τα άλλα μέλη του τμήματος λόγω του καλύμματος με κιτρινωπές έως λαδί αποχρώσεις, των βράγχιων με ροζ αποχρώσεις και των στελεχών με αόριστα ιώδη χρωματισμό.
Το ειδικό επίθετο αυτών των μικρών αγγελικών μανιταριών, arcangeliana, αναφέρεται προφανώς στον αρχάγγελο Μιχαήλ.
Πηγές:
Φωτογραφία 1 - Συγγραφέας: Δρ: Michel Langeveld (CC BY-SA 4.0 Διεθνές)
Φωτογραφία 2 - Συγγραφέας: Josh Milburn (CC BY-SA 3.0 Unported)
Φωτογραφία 3 - Συγγραφέας: Δρ: Michel Langeveld (CC BY-SA 4.0 International)
Φωτογραφία 4 - Συγγραφέας: Jerzy Opioła (CC BY-SA 3.0 Unported)
Φωτογραφία 5 - Συγγραφέας: Δάφνη Λαντιέ (CC BY 3.0 Unported)





